Zuid Afrika Camperreis #9 – Kruger Park – Orpen (Maroela)

Van Letaba naar Orpen

We zijn vandaag voor half zeven al weer op pad, de een na laatste dag in het Kruger Park. Het begint toch een beetje te dringen om een keer een leeuw te spotten. Als dat vandaag niet gaat lukken dan gaan we morgen met een game drive om wellicht de kansen op die laatste dag wat te vergrootten. Omdat de af te leggen afstand weer heel wat uren gaat kosten vandaag besluiten we de asfaltweg te blijven volgen. Vandaag geen wasborden(!?) Ook op het asfalt rijden we maar dertig tot veertig km/u om veel te kunnen zien en we hebben sowieso geen zin een impala in de gril te krijgen. Behalve impala’s zien we weer wat buffels voordat we langs de rivier de Olifants rijden. We stoppen even bij een prachtig uitzichtpunt over de rivierbedding waar ook nog maar een heel klein stroompje water van over is. We worden verrast door een giraf die vlak langs de weg zijn ontbijt nuttigt in een boomtop. Lekker dichtbij, mooi voor wat close-ups. De drinkplaatsen staan mooi opgegeven op de kaart. Sommige zijn een schenking in een nalatenschap, inclusief onderhoud. We zien gnoes en wrattenzwijnen en nog weer een geheel ander “hert” met enorme licht gebogen horens.


Gnoes
Onttoppende giraf
Een of ander hert. Bok.

 

Op leeuwenjacht

In Satara doen we wat boodschappen en kijken op de twee kaarten waar voor gisteren en vandaag staat waar welk wild is gespot. En er zijn leeuwen gespot, op een greffel (wasbord) weg ten zuidoosten van Satara. We besluiten de gok te wagen. Ondanks het wasbord is het wel een mooie route langs een droge rivierbedding. Ineens zien we eind veder een aantal auto’s bij elkaar staan. Dat riekt naar meer. Voor zover mogelijk rijden we er snel naar toe om te zien wat er aan de hand is. We stoppen vlak voor de auto’s. Er wordt druk naar buiten gekeken met een verrekijker. Wij ook met verrekijker en het blote oog de vlakte afturen. Alle sufkonijnen bij elkaar. De rest had het waarschijnlijk weel gezien, maar wij nog niet. Tien meter verderop liggen onder een struik een mannetje en een vrouwtjes leeuw. Zo goed en kwaad als het gaat probeer ik de camper zo te manoeuvreren dat we een beter beeld krijgen. Maar ja, dat proberen nog vijf auto’s. De leeuwin staat op, binnen een halve seconde gevolgd door het mannetje. Ze steken de grindweg over en lopen langs de andere kant terug. Dan begint het circus pas goed, want achteruit zie je niet veel. Sommige auto’s staan al goed, anderen, waaronder wij, proberen zo snel mogelijk te keren. Ha, ik ben sneller dan een grote 4×4 en positioneer mij in de kopgroep. Vijftig meter verderop gaan de leeuwen weer liggen, maar ze snappen dat ik geen goed zicht op ze heb en weer zet het vrouwtje zich in beweging, wederom direct gevolgd door het mannetje. Na nog vijftig meter gaan ze weer liggen, midden in de zon. Het circus neemt weer stelling, wij staan eerste rang. Zo, dat is beter voor de foto. En film, want die beweegt. De leeuw geeft een kopje aan de leeuwin en dat is het teken. Hij positioneert zich achter haar en begint in het bijzijn van al dit publiek een echte hardcore show, inclusief een paar flinke beten in de nek van het vrouwtje. Na afloop gaat de leeuwin amechtig op haar rug liggen kroelen. Het is kennelijk goed bevallen. Aangezien wij toch nog wel een eind moeten rijden proberen we nu te ontkomen aan het circus maar dat valt voorwaar niet mee. Links rijden is inmiddels afgeschaft, overal staan de auto’s kris kras door elkaar. Een gewone sedan ontsnapt via de zijkant. Als hij dat kan dan kunnen wij dat ook. Hoe dan ook, onze dag kan niet meer stuk. We verwijzen nog een stuk of wat tegenliggers naar de verderop liggende leeuwen.


Koning leeuw
Gespot wild
Leeuwen op zoek naar privacy

 

Uitzichtpunten en drinkplaatsen

Het loont op de kaart te kijken waar de drinkplaatsen en uitzichtpunt zijn, of in ieder geval op die paaltjes bij kruisingen staan even te kijken waarnaar wordt verwezen. Er staat ook meestal bij wat de afstand is dus kan je zelf een inschatting maken of het de moeite waard is. Nsemani is een drooggevallen drinkplaats waar we in de schaduw van een boom gaan staan om te lunchen. Oh oh, wat is zo’n camper toch heerlijk. Als lunch een ham-kaas tosti uit de koekenpan. Midden in de wildernis. We worden slechts gestoord door wat andere bezoekers die weer snel vertrekken bij het zien van de lege poel en door een paar van die hoenders (wij noemen alles kippen). Deze klimt op de motorkap, probeert de eetbaarheid uit van de ruitenwissers, klimt op het dak en kijkt door het dakluik naar binnen. Wij snel de schuif hor er voor. De frustratie wordt geuit door een keihard snerpend gepiep.
We nemen een kijkje bij Bobbejaankrans wat weer een aardig uitzicht over een rivierbedding oplevert, te bewonderen vanaf het bankje. Zo’n aangeven punt bevat meestal een soort van rotonde, zodat het ook weer makkelijk omkeren is.

Orpen  en Maroela camp site

Bij Orpen melden we ons aan voor de Maroela camping. Er wordt nog vriendelijk gezegd dat daar geen winkeltje is dus je kunt hier de boodschappen doen. We geven aan dat dit de laatste overnachtingsplaats zal zijn in het Kruger Park waarop we een uitreisvisum krijgen (bonnetje) zodat ze bij de uitgang van het park kunnen zien dat alles netjes is betaald. We rijden de drie kilometer naar Maroela waar we worden geholpen een van de twintig plaatsen te vinden. We willen graag een keer langs het hek staan, maar dan is de stroomkabel weer te kort. De beheerder haalt een verlengsnoer en een schep om het snoer netjes weg te werken in het pad wat gekruist wordt. Een van de kampeerders vertelt dat hier iedere avond hyena’s komen die stiekem worden gevoerd (wat uitdrukkelijk niet mag). Benieuwd of we dat nog gaan meemaken. We zien de zon achter de bosjes verdwijnen, kijken naar vallende sterren, luisteren naar de naderende hyena’s? Helaas, geen hyena’s op het avondmenu. Hoe dan ook, de dag kan toch niet meer stuk.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Laatste dag in het Kruger Park

Nadat we gisteren de leeuwen hebben gezien is vandaag alles meegenomen. Rond half zeven rijden we de camping af en bijna direct zien we een grote mannetjes olifant die vlakbij de weg bezig is met het onttoppen van het struikgewas. Het blijft imposant, en oppassen geblazen, zo’n imposant beest zo dichtbij. Terwijl we over de greffelweg naar de asfaltweg rijden genieten we vast van de prachtige zonsopkomst die extra kleurrijk omdat is omdat er wat bewolking hangt. We zien nog een wrattenzwijntje die zo grappig door de voorpoten gaan als ze op de ellebogen in de grond liggen te wroeten. We verdiepen ons in zo’n enorm groot spinnen web waarvan we er nu weer een tegen komen. Je verwacht een gigantische spin in een dergelijke spinnenweg-zak, maar het blijkt dat het web wordt gebruikt door een bepaalt soort vogeltjes die er hun nest van maken.
Staat er vlakbij een bruggetje weer een idioot aan de verkeerde kant van de weg die ik voorzichtig passeer, blijkt dat ik bijna een slang plat rijd waarnaar zij aan het kijken zijn. Gelukkig niet geraakt. In de achteruitkijkspiegel en uit het raam hangend kunnen we zien dat het hem goed gaat voordat hij in het struikgewas verdwijnt. Het schijnt dat ze ’s morgens liggen op te warmen op het warme asfalt.


Wrattenzijn
Koedoe
Neushoorn

 

We besluiten dat we toch nog een keer moeten genieten van het wasbord effect en gaan via een greffelweg naar de asfaltweg die naar het zuiden van het Krugerpark loopt. Nog een keer dan. Die vijfendertig kilometer kost je dan wel bijna drie uur. Op sommige plaatsen laat ik de camper gewoon in z’n twee rijden zonder gas te geven. Negen kilometer per uur, dat schiet nog eens op. Bij hogere snelheid zijn we bang dat de kastjes van de wand vallen en we wat wielen kwijt raken. Lekke band is natuurlijk ook een reële mogelijkheid die je in het park niet wilt oplopen. Je mag immers je auto niet uit. Hoe moet dat dan? We zien weer eens een mannetjes koedoe, imposant groot beest met z’n gedraaide horens. Verder wat hertjes en gnoes en je kunt je haast afvragen of het de moeite wel is over die dirt roads te gaan rijden. We bedenken dat dat vooral wat spannender is. Als het wat dichter is begroeid dan is de verassing zo groot als er ineens weer dieren te voorschijn komen. Maar je ziet niet per se meer op dit soort wegen. Soms moet je wel, zoals gisteren voor de leeuwen, vandaag heeft het niet veel opgeleverd. Op de asfaltweg, de H1-3 naar het zuiden, kunnen we weer even bijkomen. We zijn nauwelijks de weg opgedraaid of er staat een auto te turen naar iets in de verte. Goed meekijken levert een zwarte bult op, een gepantserd achterwerk en twee horens. Op z’n neus wel te verstaan. Onze eerste neushoorn is een feit.

Olifanten circus

Wij zien weer enorme rijen met olifanten ‘keuteltjes’, sommigen zo ongeveer ter grootte van een voetbal. En ze zijn vers! Bij een meertje langs de weg zien we ook olifantensporen maar van de kolossen zelfs is niets (meer) te bekennen. We rijden verder naar de plek die staat aangegeven met Baobab, voor veel toeristen de eerste baobab boom die ze te zien krijgen. Op de hoofdweg is echter een heel ander circus gestart. Hier is een grotere plas water met werkelijk tientallen olifanten die zich hier aan het baden zijn. Het links rijden wordt onmiddellijk weer afgeschaft waarmee het twee richting verkeer wordt in de berm aan de kant van het meertje. Begrijpelijk, want dit wil je niet missen. Een geplons van jewelste en daartussen een aantal hele jonge olifanten. Wat een spektakel, wat een show. Een buffel die ook van het water wil genieten wordt hardhandig weggejaagd door moeder overste, zo te zien de grootste, oudste en wijste der olifanten. Zij staat even later ook midden op de weg het verkeer te regelen (=stoppen) als de olifanten een voor een naar de overkant moeten. Om grotere chaos te voorkomen keren we de camper een paar honderd meter verderop. We zien nog een olifant met jeuk die met haar volle gewicht tegen een boomstam staat te rossen. Nog steeds zijn niet alle olifanten overgestoken. Moeder overste is inmiddels wel doorgelopen en wanneer we een gat ontdekken in de linie rijden we er snel tussendoor naar de afslag voor de baobab boom. Een paar honderd meter greffelweg levert inderdaad een mooi exemplaar op. Dat moet heel bijzonder zijn als dit je eerste kennismaking is met een baobab boom. Wij hebben er in het noorden bij de grens met Botswana en Simbabwe lekker al tientallen gezien. Als we terugrijden naar de asfaltweg stuiten we weer op de colonne olifanten die ditmaal in gespreide formatie door het bos optrekken. Wanneer een auto te dichtbij komt wordt er een paar keer agressief met de oren geflapperd. De chauffeur rijdt snel een stukje achteruit. Wij wachten even tot het tumult is verstomd en rijden dan met gezwinde spoed er langs, want het is uitkijken voor moeders met kleintjes, weten we. Over het asfalt rijden we terug richting Orpen. Een kleine file doet ons wederom vermoeden dat er meer is de zien dan een impala (die zie je voortdurend, overal). Er hangen mensen uit geopende autodeuren, klimmen zelfs op het dak. Het blijkt te gaan om het achterwerk van een neushoorn. Althans, dat is wat wij er van te zien krijgen. Maar ja, toch weer even meegeteld, twee neushoorns op onze laatste dag.


Olifantenwasbeurt
Moeder overste
Nachtdier hyena

 

We doen nog wat boodschappen in Orpen, tanken net buiten de uitgang van het park om vervolgens snel weer terug te keren naar de camping. Deze laatste avond in het Kruger Park vieren we met een barbecue met een paar goede zelfgemaakt hamburgers. Die lucht, die maakt hongerig. Het is inmiddels donker en we horen geritsel aan de andere kant van het hek wat ons afschermt van de wilde buitenwereld. Snel kijken met de zaklantaarn. En daar kijken we recht in de kop van een hele grote hyena, met een enorme rij tanden. Hij loopt langs het hek, vermoedelijk om te kijken of iemand die niet kan lezen dat het niet mag wat lekkere botten over het hek heeft gegooid. Wat een afscheid van het Krugerpark. Een barbecue en op vijf meter afstand een levensechte grote lelijk kijkende alles verscheurend hyena. Gelukkig zit dat hek er tussen.

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *