Zuid Afrika Camperreis #5 – Mapungubwe National Park (oost)

Naar de Main Gate

Vroeg uit de veren en een nieuw record: na vijfenveertig minuten zijn we op weg, terug naar de hoofdingang van het park. Buitenom. Dat is bijna toch 40 kilometer en bijna een uur rijden, voornamelijk vanwege het eerste stuk dirt road en vervolgens nog een stuk asfalt met de bekende potholes en slaggate. Bij de ingang wat invulwerk en een zeer geïnteresseerde poortwachter die vraagt waar wij vandaan komen. Ah, Holland. Is Schotland? Nee, dat is bij Engeland. Ze vinden het allemaal wel leuk even een babbeltje te maken, al is het voor sommigen alleen al hun Engels op te kunnen vijzelen.


Baobab boom

 

Drielandenpunt

Na de ingang slaan we links af. Het is hier een soort van savanne, beetje heuvelige en verspreid bosjes die zo ver uit elkaar staan dat je er een beetje tussendoor kan kijken, maar het zijn er weer net zo veel dat je niet verder kan kijken dan een meter of vijftig. We zien niet zo veel wild als waar we op hadden gehoopt, zeker in vergelijking met gisteren. Bijzonder in dit park zijn de Baobab bomen, waarvan het lijkt of ze op z’n kop in de grond staan. Bijna nooit bladeren, dus die takken lijken net wortels en een veel te dikke stam. Ze zijn zo bijzonder dat ze allemaal apart staan aangegeven op de plattegrond van het park.


Tree Top Board Walk
Drielandenpunt
For a few dollars more

 
De lucht is voor de eerste keer betrokken tegen de tijd dat we aankomen bij de Tree Top Board Walk, een houten pad op palen dat voert richting de Limpopo rivier. Door de hoogte van het mooi aangelegde pad heb je een prachtig uitzicht op de rivier die hier net een bocht maakt. Het is in dit droge jaargetijde een hele brede zandbedding en een heel klein stroompje. Ook hier een enkele impala die verschrikt het hazenpad kiest. Apen moeten er genoeg zijn, de hele brug ligt bezaait met poep, nu even niet. Verder weer, met de klok mee, richting het Confluence uitzichtpunt. Hier komen de rivieren de Limpopo en de Shasxa bij elkaar en vormen zo een drie landen punt. Links voor ons ligt Botswana, rechts voor ons Zimbabwe, en voor de kijkers die net inschakelen, wij bevinden ons nog steeds in Zuid Afrika. Er zijn hier een paar hoge aangelegde “desks” vanwaar af je een prachtig uitzicht hebt op de loop van de rivieren. Richting het oosten is ook sprake van een canyon-achtig lanschap. Scherpe richels en zelfs een paar van die ronde hoge rotsen zoals je ze ziet in de cowboy films van John Wayne.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

De route vervolgt in oostelijke richting, staat duidelijk aangeven als 4×4 route, de dame bij de receptie verzekerde ons dat het moet kunnen, en zo raken we maar een keer de grond met de onderzijde van onze camper. In dit gedeelte zitten wat meer bavianen die toch wel behoorlijk schuw zijn. Bij het naderen van onze wagen schieten ze er van door. Verderop rijden we een stukje een zijweg in om te kunnen lunchen. Heerlijk, alles wat we hebben, hebben we ook bij ons. Dat zijn zo van die momenten dat we ons gelukkig prijzen met een camper. Ondertussen komen er twee rangers langs, met een groot geweer over de schouder. Ze lopen een rondje rond de camper en kijken dan even naar binnen. We steken een duim op en zij constateren dat alles OK is, dat wij domme toeristen zijn, en er geen vers geschoten dieren op de grond liggen. Zwaaiend naar onze camera lopen ze weer verder.


Gewapende rangers
Zebras in galop

 

Oplettende olifantenmoeders

Wat verderop hebben wij wat onenigheid over de te volgen route. De receptie had voor het te volgen rondje rechtdoor getekend, maar rechtsaf staat een bord richting de Main Gate. Lijkt mij een mooie route, maar in algemeen overleg (vrouwen krijgen altijd gelijk) gaan we rechtdoor. En hoeveel gelijk kan je krijgen? Tussen de struiken zien we ineens een paar zebra’s, inclusief wat jonkies. Als ze ons doorhebben gaan ze in galop. Eerst een stukje voor ons uit en dan steken ze in kolonne de weg over, weer in volle galop en vergezeld van een flinke stofwolk. Mooi om te zien. We zijn nauwelijks bijgekomen of ontwaren links van ons tussen de struiken een paar olifanten. We zetten de motor uit om eens rustig te kunnen kijken. Het blijken er veel meer te zijn, zeker een stuk of tien waaronder een paar hele kleintjes. Ook zij beginnen de weg over te steken. Direct aan de overzijde draait het grootste vrouwtje zich naar ons toe en klappert met en linker oorlel. Mijn vrouw neemt geen enkel risico, want moeders met kinderen, dat zijn de gevaarlijkste (en zij kan het weten) en begint direct met achteruit rijden. Afstand houden is het advies. Een schitterend gezicht om deze majestueuze wilde dieren van zo dicht te kunnen zien!


Olifanten familie
Moeder olifant

 

Mapungubwe Interpreter Centre en museum

Wat verder op de terugweg brengen we nog een bezoek aan het Interpreter Centre, waaronder een museum over de geschiedenis van het Mapungubwe park en wat er zoal is gevonden met opgravingen. De man die ons de museumtickets verkoopt hoort ons praten en is helemaal verbaasd dat een beetje te kunnen volgen. We proberen uit te leggen dat dat komt door de Nederlanders die hier waren, voordat later de Engelsen kwamen. Oh ja? Hij verontschuldigt zich dat het zo koud is (net onder de twintig graden). Als wij hem vertellen dat het bij ons in de winter plus drie is en soms min 10 en soms sneeuw dan krijgt hij het nog kouder. Top stuk in het museum is een gouden neushoorn. Ook goed om te lezen is het met hoeveel moeite dit park is ontstaan. Op een gegeven moment werd zelfs grond teruggegeven aan de oorspronkelijke eigenaren. Nu nog steeds zitten er grote stukken private grond tussen waaronder het park wordt gesplitst in een westelijk een oostelijk gedeelte. Wij hopen vurig dat het park straks een aaneengesloten stuk mag worden, misschien zelfs wel gedeeltelijk in Botswana en Zimbabwe? Bij de uitgang worden we gecontroleerd door dezelfde poortwachter die echt geïnteresseerd is in onze merkwaardige auto. Met douche en toilet? Zelfs een magnetron? Ja, maar dan moet je wel een 220V aansluiting hebben. En je hebt ook een bed? En dan hoef je geen tent op te zetten? Kennelijk wordt het park nog niet platgereden door campers.


Bavianen
Kudde gnoes
Mapungubwe Interpreter Centre

 

Lekke band

Als we later in de middag terug zijn op de camping komt een medekampeerder vragen of wij morgen weggaan zodat zij op onze (betere) plaats kunnen gaan staan. Natuurlijk. Waar staat u? Ik zal u wekken. En fijntjes wijst hij mij op mijn lekke linker voorband. Dat is goed pech, maar als het dan toch ergens moet gebeuren dan liever nu en hier. Na een enkele assistentie aanvraag bij de overburen zijn in no-time vier Zuid Afrikaners ons aan het helpen de band te verwisselen. Reserve band achter onder de camper vandaan. Camper omhoog krikken. Nou, dat valt nog niet mee. Daar komt nog een tweede leenkrik aan te pas. Het is gelijk een social event geworden. Er zijn ook nog wat echtgenotes bij gekomen en zo maak je gelijk kennis met een hoop mede-kampeerders. Jammer dat we morgen weer verder moeten. Buitengewoon vriendelijk allemaal. Eens te meer blijkt dat wij het Zuid-Afrikaans redelijk kunnen volgen, als zij maar niet te snel praten. Nederlands is ook door hen redelijk te verstaan. We zijn weer een hoop ervaringen rijker. Morgen gaan we richting het Kruger Park en zullen proberen in Musina de lekke band te laten repareren.


Lekke band

 

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

 
Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net video op YouTube:
 

 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *