Zuid Afrika Camperreis #3 – Marakele National Park

Naar Marakele

Vanaf de camping Thornbirds rijden we terug over de zandweg naar de tar road (asfaltweg) en gaan nu rechtsaf, op weg naar Marakele National Park. Verderop eerst nog een stuk snelweg en dan de afslag naar Bela Bela. Prima wegen, goede bewegwijzering die we overigens dankzij de navigatie (vooraf je route te plannen op Google Maps?) in het geheel niet nodig hebben.


De route naar Marakele

 
Zei ik prima wegen? Dat is ineens even afgelopen. Afgebrokkelde zijkant, kuilen in de weg. Het goede nieuws is dat er hard aan wordt gewerkt om dat te verbeteren. Tien minuten wachten totdat de tegenliggers voorbij zijn met daarbij een bord waarop behalve in het Engels ook in het Zuid Afrikaans staat: “Asseblief Geduldig Sijn”. Daarna worden de wegen gelukkig weer beter. In Thabazimbi doen we nog wat inkopen en leggen dan het laatste stukje af naar het National Park Marakele. Ook hier weer formulieren, handtekeningen, uitleg. Onze belangrijkst vraag of we morgen zelf met de camper naar de bergtop kunnen rijden. De dame achter de balie weet het niet. De weg is wel smal zegt ze. Op het kaartje staat 4×4, beetje tricky. Als we weer bijna gaan rijden komt er nog iemand anders vertellen dat het toch mogelijk moet zijn, met onze Mercedes bus. Anders zou hij het echt zeggen. Ik hoop dat hij niet jokt. Vanaf de berg moeten we een uniek uitzicht hebben, o.a. op een kolonie gieren.


Toegangspoort Marakele
Koedoe
Vervetaapje op de tent

 
Bontle Rest Camp

Na de slagboom rijden we het park in richting de camping. Dat begint goed. Links een Koedoe, rechts een aapje, in de verte op de weg een wrattenzwijn. De camping ligt aan de rand van een vlakte met verspreid staande bosjes en bomen. We zoeken een mooi plekje aan deze rand en komen er vervolgens eigenlijk niet aan toe om ons een beetje te installeren. Over de camping lopen een stel struisvogels, op de vlakte zien we er nog een paar, en koedoes en een paar gnoes en nog meer herten van een onbekend merk. En we hadden al waarschuwingen gelezen over apen. Ja, die zijn er ook. In een groep struinen ze over de camping en klimmen ze zelfs bovenop een tent om te zien of er nog wat valt te snaaien.


Struisvogel voor camper

Roodsnaveltok

Proost bij zonsondergang

 

Dan moeten we toch even tijd maken om de stoelen en een tafeltje neer te zetten en een glas wijn in te schenken. De zwoele nazomerwind en de aanblik van de vlakte met talloze wilde dieren bezorgen mij kippenvel, een absoluut gevoel van geluk dat ik dit mag meemaken. Kan ook van de wijn komen. En ik zie ze vliegen. Nee, kan niet. Een struisvogel vliegt niet. Er komen er weer een paar langs gelopen, dit maal op slechts enige meters afstand. Je hoort ze zachtjes sloffen door het zand. Statig wiegend lopen ze langzaam voorbij met een vragende blik in de ogen hoe het toch zo ver heeft kunnen komen dat bezoekers bij de ingang van het park al te horen krijgen dat het wild onder geen beding mag worden gevoerd. De zon gaat onder, het wordt snel kouder en we worden weer bedolven onder een sterrenhemel waarin het ook voor een leek geen enkele moeite is de Melkweg te ontdekken.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Een 4×4 route met de camper en de gieren van Marakele

We staan dit keer echt op om 5:30 uur om op tijd weg te kunnen en zo de kans te vergroten om wilde beesten te zien. Om 7:15 uur vertrekken we. Dat is nog steeds geen toptijd, maar toch al weer een kwartier sneller dan gisteren. We vertrouwen de medewerker van het park bij de ingang op zijn donker bruine ogen dat we met onze camper naar de top van de Lenong Viewing Point kunnen rijden (might be a bit challenging).
Ik zal het maar vast verklappen, je moet inderdaad vroeg op pad om wild te kunnen zien. Als we namelijk ’s middags terugrijden is het een slap aftreksel van wat we nu allemaal te zien krijgen. De zandwegen zijn in deze droge tijd allemaal prima te berijden, maar doe het rustig aan, voor je het weet mis je wat. Hoewel, dit was niet te missen. Overstekende zebra’s, met een kleintje. Giraffen, die een kleintje proberen te maken (ja, ja, hard core), allerlei soorten herten (ja, ik weet het, het zijn geen herten. Als ik naar de betreffende dierenplaatjes kijk dan zouden het zo maar kunnen zijn: koedoes, reeën, bokken, reebokken, klipspringers, …), een paar gnoes, wrattenzwijnen, vervetaapjes. Het is werkelijk een prachtige ervaring om al deze beesten zo maar in het wild langs te zien komen.


Parende giraffen

Impala mannetje

Overstekende giraffen

 

Via een tunnel gaan we onder een doorgaande weg door en aan de andere kant moeten we vanuit de auto via een knop op een paaltje een groot hek openen. De dieren worden hier kennelijk gescheiden. Aan de andere kant zien we alleen nog een paar zebra’s en verder worden we regelmatig op de hoogte gebracht van een andere prominente aanwezige: overal op de weg komen we van die enorme poepbollen tegen die wel afkomstig moeten zijn van de neushoorn. Wij hebben hem zelf helaas niet mogen zien.
De weg gaat langzaam omhoog en is goed berijdbaar. Zandweg en deels zelfs geasfalteerd. Dan wordt het steeds steiler en smaller. Het is met de camper op zich prima te doen, maar nu blijkt pas waar hier de echte uitdaging in zit: tegenliggers. Op veel stukken is passeren helemaal niet mogelijk en je moet dus proberen goed vooruit te kijken en eventueel te wachten op een plaats waar passeren wel mogelijk is. Omdat wij zo vroeg zijn hebben we naar boven gelukkig geen tegenliggers. We eindigen boven op de berg op een kleine “parkeerplaats”. De top wordt ontsierd door enorme zendmasten, maar dat maakt het uitzicht er niet minder om. Spectaculaire vergezichten. Boven de verderop gelegen bergrug zien we vogels cirkelen. Ha, dat moeten de beloofde gieren zijn. Er schijnt hier een kolonie te zitten van zo’n 800 broedende paartjes. Wij kunnen ze niet goed tellen, het is te ver weg. Een goede verrekijker is hier zeker geen overbodige luxe, maar dan zie je ook wat.


Smalle weg omhoog naar Lenong ViewPoint

Lenong View Point

Gieren vanaf Lenong View Point

 

Juist ja. Als je als een van de eerste naar boven gaat dan kan het haast niet anders of je komt tegenliggers tegen op de terugweg. Een paar keer hebben we geluk als dat gebeurt op een punt waar de weg net iets breder is. Een keer hebben wij in zoverre geluk dat wij aan de bergkant rijden. Als ik langs de kant stop probeer ik in het bezit te blijven van onze wieldoppen. Had ik al gezegd dat deze door de verhuur reeds met tie wraps aan de velgen zijn bevestigd? De passerende auto kan er maar net langs… Iets verderop komt ons een enorm stoere landrover tegemoet, op weg naar de top. We moeten in onszelf lachen dat wij hem voor waren, met onze camper!

Terug naar Bontle Rest Camp

Als we bijna terug zijn bij het rolhek-met-knop bij de tunnel zien we ineens een stel bavianen. Ik geloof niet dat zij zich veel gelegen laten liggen aan de al dan niet aanwezigheid van grote hekken met schrikdraad. Zeer behendig klimmen ze op tegen het (gesloten) rolhek om aan de andere kant via de tunnel weer in het bos te verdwijnen. We rijden naar de Ikhutseng Picnic plaats om onze eigen “meegebrachte” lunch te nuttigen. Handig zo’n camper. Een compleet gevulde koelkast, toilet en bed. Ja, mooi tijd voor een siësta. Rond deze tijd is er toch ook bijna geen beest te zien. De siësta heeft kennelijk niet lang genoeg geduurd. We doen nog een grote ronde over de Kudu drive, maar zelfs tegen vier uur zien we nog maar mondjesmaat een “hert”. Nog wel een paar wratten zwijnen. Vandaag geen struisvogels als we terugkomen in Bontle Rest Camp. In plaats daarvan nu een stel wrattenzijnen die het terrein afzoeken of er nog wat valt te snaaien. In de verte nog wel wat struisvogels.


Wrattenzwijnen op de camping

 

Ha, actie. Ineens rare geluiden, en soort laag gebulder en hoog gepiep. Ik gok dat het impala’s zijn, maar met mijn drie dagen ervaring in Zuid Afrika ben ik daar niet helemaal zeker van. Maar ik snap wel wat er gebeurt. Een grote met hoorns zit achter een wat kleinere aan zonder hoorns. Brullend en piepend schieten ze zigzaggend door het hoge gras. Wat een live show, en dat terwijl de hamburgers sissend op de barbecue liggen…
We gaan vroeg naar bed. Morgen weer opstaan om 5:30 uur en een nieuwe poging doen ons record opbreken te verbeteren. We hebben morgen een lange trip voor de boeg.

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Zie de exclusieve ReisDrift.Net video over Marakele National Park:
 

 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *