Zuid Afrika Camperreis #11 – Tussenstop in Chelmsford Natuurpark

Vandaag bosbouw, mijnbouw en een graanschuur

Als we opstaan is het mistig, we weten we niet eens wat voor een weer het eigenlijk is. Met een uurtje zijn we weer op pad en we zijn nauwelijks Sabie uitgereden of de mist is ook weg. Gek, mistig stadje. We gaan vandaag richting de Drakensbergen, de Golden Gate Highlands,  maar omdat die afstand voor ons te groot is in een dag hebben we een overnachting gepland bij Newcastle. Waarom iedereen ons vraagt “NewCastle?”, dat weten we dan nog niet. Sabie lig in een dal tussen de bergen en waar we gisteren aan de ene kant van de bergen afdaalden naar Sabie gaan we nu aan de andere kant weer omhoog de bergen in. En dan zien we waarom het zo mistig is in Sabie. De bewolking hang in het dal en onttrekt Sabie volledig aan het zicht. De wolken gaan daar gewoon tot op de grond.


Sabie in de wolken
Bosbouw

 

Bosbouw

In eerste instantie lijkt het allemaal op waar we gisteren waren gebleven: alle toppen zijn gebruikt voor bosbouw. Van hele grote dennen tot aan nieuwe aanplant tot aan een kale helling die soms ook nog in brand heeft gestaan. Dat is natuurlijk allemaal kunstmatig maar het is geen verkeerde manier om de anders kale bergen te versieren. En het is vast goede handel en voor een hoop mensen werkgelegenheid. We zien steeds troepjes mannen, allemaal in oranje werkkleding met helm. Ook de grote vrachtwagens rijden overal af en aan om het gekapte hout te vervoeren. Pas later zien we waar veel van dat hout naar toe gaat. We zien in de verte enorme rookwolken opstijgen en het begint ook nog onaangenaam te stinken. We rijden langs een enorm complex waar we grote hoeveelheden van het hout zien liggen. Blijft de vraag wat er van wordt gemaakt en vanwaar al die rook en stank. In eens een bord. Ja natuurlijk. Een papier en karton fabriek. Je zal er maar bij in de buurt wonen. En dat doen veel mensen dan ook, want hier is werk. Ze wonen in hele kleine huisjes, soms van leem, meestal van hout en golfplaten. Krottenwijken dus.


Papierfabriek
Tot aan de horizon graan

 

De graanschuur

Langzamerhand gaan de bergen over in heuvels en die gaan weer over in een licht glooiend landschap en dat landschap is helemaal geel. Het is geoogst en we kunnen eigenlijk niet goed zien wat hier allemaal verbouwd wordt. De verdorde maisstengels zijn nog wel te herkennen. Uitgestrekt tot aan de horizon, en dat een paar uur lang. Ondertussen zijn we de rivier de Vaal overgestoken. Ha, Transvaal, de provincie waar we nu dus in zitten. De Hollandse boeren hebben hier lang stand gehouden totdat ze uiteindelijk definitief door de Engelse werden verslagen. Maar hun erfenis is nog altijd duidelijk aanwezig. De Zuid-Afrikaanse taal is door ons best een beetje te volgen. Veel woorden zijn hun eigen weg gevolgd, maar nog steeds begrijpelijk. Het meest direct is hun aanwezigheid van weleer nog terug te zien in de plaatsnamen hier. We hebben ze natuurlijk niet allemaal gezien, maar een paar van de opvallendste zijn wel Amsterdam, Utrecht, Graskop (?), Nelspruit, Volksrust, Amersfoort (klein stom dorp), Ermelo (grote stad), Carolina heeft ten minste een benzine station waar ze ook je bandenspanning en olie controleren en je voorruit kunnen wassen.
We zien ook steeds meer koeien. Een echt cowboy land! Met zwarte cowboys die de luid loeiende koeien bijeen drijven.


Zwarte cowboys

 

Dan rijden we in een fuik van de politie. Auto parkeren en bij het busje je rijbewijs laten zien. Ik laat het pasje van mijn rijbewijs zien aan de dame, het kenteken hebben ze kennelijk al op de korrel. Er wordt wat gemorreld en een man komt met een bonnetje te voorschijn, Een boete van 750 Rand (45 euro). Niet zo grappig. Ik probeer er achter te komen waar en wanneer ik met de camper (die helemaal geen 120 kan rijden, ook al mag dat hier vaak wel) te hard zou hebben gereden. Er wordt gewezen op de datum. De 29ste? Toen was ik hier nog helemaal niet. Oh, 29 juli 2014. Dat moet toch de vorige huurder zijn geweest, of die daarvoor (twee jaar geleden!!!). Ik hoef de boete niet te betalen maar ik moet het bonnetje geven aan de verhuurder en vragen of die hem willen betalen. Beloofd. De man vraagt mij nog uit welk land ik kom. Holland. En uit welke stad. Vlakbij Utrecht. Achteruit de auto klink wat gelach. Ik zeg nog tegen de man: mooi land Nederland. Moet je ook eens bezoeken, waarop de dame prompt zegt: “neem hem maar mee”. De stemming zit er weer helemaal in. Ik ga snel terug naar de camper.

Mijnbouw

Nu zien we met enige regelmaat grote witte rookpluimen aan de horizon. Die blijken afkomstig te zijn van centrales of hoogovens, of zoiets. We zien zien steeds meer afgegraven bergen en heuvels van kolengruis. Mijnbouw dus,  voor kolen, maar ook voor goud. Als we langs Newcastle rijden lijkt dat wel een grote rokende fabriek en snappen we dat niemand het snapte dat we (in de buurt van) Newcastle gaan overnachten. Onze enige hoop is dat we met de 30 kilometer die we nog moeten afleggen tot aan de camping deze ellende ver achter ons zullen laten.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Chelmsford wildpark en de Sandford camping

Onze camping lig dus “gewoon” in een wildpark. We melden ons aan bij de receptie, we zijn de tweede bezoekers voor vandaag. Die camping zelf ligt dan nog weer een behoorlijk stukje rijden door het park en we zien wat hertjes en zebra’s. En die weg naar de camping? Oh ja, een greffelweg. Een wasbord dus. Had ik niet gezegd dat ik deze vakantie nooit meer…
De camping ligt idyllisch aan een meertje, alleen de voorzieningen zijn spartaans. Geen warm water, zeep of licht (kapot) in het damestoilet. Maar we staan met prachtig uitzicht in het late middagzonnetje. Eerst de stoelen en het tafeltje maar eens buiten zetten en genieten van de absolute stilte. En een lekker glas droge koude witte wijn.
Voordat het donker wordt rijdt er een politiewagen het terrein op gevolgd door nog wat arrestantenwagens. Teambuilding in de middle of nowhere denken we. De volgende morgen raken we nog even aan de praat met een van origine Schot die hier nu werkt bij de Correctional Services, hij is zeg maar gevangenen bewaker, en zit hier met mede bewakers en nog wat gevangenen in de laatste fase van hun correctie. En wij maar denken dat wij hier zo afgelegen veilig zitten. Slapen we nog tussen de criminelen. Op zichzelf geen gekke plek, als ze zouden willen ontsnappen moeten ze acht kilometer lopen door het wildpark…


De Sandford camping aan het meer
Chelmsford Nature Reserve

 

Richting  de Golden Gate Highlands

Het haalt het natuurlijk allemaal niet bij het Kruger Park, maar wel een mooi stekkie zo aan het meer. Alleen als we ’s morgens wakker worden is het meer weg. Althans, alles is grijs. Terug naar de grote weg weten we zeker dat dit de laatste greffelweg is, nog één wasbord. In de mist doemen langs het pad ineens de contouren op van wat zebra’s. Wat een mooi afscheid van het Chelmsford Park.

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *