Mijas aan de Costa del Sol

Mijas aan de Costa del Sol

De Costa del Sol staat bekend om zijn zon. 320 dagen per jaar zon. Maar soms niet. Vandaag niet. Vandaag zijn wij dus in de wolken.
We rijden vanaf de kustweg het binnenland in waar de weg zich omhoog slingert richting de bergen. We hebben nog zo’n 5 kilometer te gaan naar Mijas als we moeten constateren dat we het niet gaan halen. Dat wil zeggen om niet de wolken in te rijden. Mijas is vandaag eigenlijk te hoog gegrepen en als we het stadje binnenrijden is alles een beetje grauw, ondanks de vele witte huizen. We vinden de parkeergarage in een straatje en tot onze verbazing blijkt deze uit wel tien verdiepingen te bestaan. En hij staat nog flink vol ook, ondanks de mist. Dan moet hier toch wel iets te doen zijn.


Mijas
Mirador zonder uitzicht

 

Volgende verrassing: voor de voetgangersuitgang moeten we niet weer naar beneden maar naar die tiende verdieping en daar stappen we de garage uit om op een groot plein te komen. Zou het dan toch een gezellig stadje zijn, met leuke huisjes, balkonnetjes, eettentjes en veel souvenirs-winkeltjes? Op het plein genoeg bomen en bankjes om in de schaduw te kunnen zitten, maar vandaag hoeven we niet te zoeken aar een plekje in de schaduw.
We lopen eerst terug naar de rand van het plein, met hek. We kijken de diepte in maar ondanks de bordjes Mirador die ons een mooi uitzicht beloven zien we helemaal niets…


Het plein, veel souvenirs ...
en mist ...

 

Dan maar richting het plein. Het is vast heel erg toeristisch, bij mooi weer, want we steken allemaal parkeerplaatsen voor bussen over. Bijna allemaal leeg. Nee, daar wordt toch nog een lading gelost, met nieuwe rijken, uit China, met modieuze kleding, duidelijk anders dan de Chinese toeristen van vroeger. Ze zwermen uit over het plein en doen verwoede pogingen het stadje op de foto te krijgen. Dat is kennelijk pas goed gelukt als ze zelf prominent op de voorgrond staan. Ik denk dat de selfie in China is uitgevonden.


Eettentjes en Don Quichot
Mijas en schaduwbomen

 

Het stadje heeft kennelijk ook iets met Don Don Quichot. Overal hangen afbeeldingen, verwijzen namen naar hem en zijn heldhaftige daden, er staat een complete pop van hem op een balkon. De molens zijn hier kennelijk toch verslagen, want die zijn nergens meer te bekennen.
Er was ook iets met Don Quichot, zijn trouwe metgezel Sancho Panza en een ezel. Aan het begin van het pleintje staat ook een standbeeld van een ezel. Met opstapje. Doet mij trouwens aan een (waar gebeurd) verhaal denken: Over een man die van zijn vrouw op de foto moet, met de ezel. De vrouw is kennelijk van het dominante type en commandeert de man dichterbij de ezel te gaan staan. De man lijkt niet echt te willen. Als de vrouw nogmaals aandringt zegt hij schoorvoetend: “Ja, maar dan zie je het verschil niet meer zo goed”.


Mijas is een leuk, heel erg (te?) toeristisch dorpje. Als wij weer afdalen richting de kust rijden we de wolken uit en zien op zee de eerste zonnestralen weer doorbreken.
 
 
Deze vakantie van tien dagen voor twee personen, inclusief appartement, retourvlucht met Transavia en 10 dagen autohuur, is voor nog geen 650 euro geboekt bij
Dé Vakantiediscounter:

 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

De prachtige kusten van Lanzarote

De prachtige kusten van Lanzarote

Laten we eens een tourtje maken langs de zeer afwisselende kusten van Lanzarote. Van vissershaven tot palmenstrand, van woeste golven op de rotsen tot fenomenale uitzichten.
Eerst maar even een kaartje om te laten zien wat waar ligt. Van rechtsboven langs de oostkust naar beneden en dan langs de westkust weer omhoog:

Lanzarote

Órzola(A), Jameos del Aqua (B), Puerto del Carmen (C), Puerto Calero (D), Playa Blanca (E), de zoutpannen Salinas De Janubio (F), Los Hervideros (G), El Golfo (H), Nationaal Park Timanfaya (I), Mirador del Rio (J).

Laten we deze volgorde dan ook maar aan houden voor onze verkenning van de kusten van Lanzarote.

Órzola

Helemaal in het noorden van Lanzarote ligt het slaperige vissersplaatsje Órzola. Hier heeft massa toerisme nog niet toegeslagen en het dorpje lijkt daar ook wel wat onder te lijden, er zijn wat zaken dichtgespijkerd. Toch tref je er nog wel aardige eettentjes waar je de tijd kunt doden, bijvoorbeeld om te wachten op de veerpont die van hier vertrekt naar het direct ten noorden van Lanzarote gelegen eilandje La Graciosa (daarover straks meer). In de buurt van Órzola zijn zeker wat leuke stranden te vinden. Voor zover je hier tussen de rotsen op het strand een kuil kunt graven lijkt het vanwege de rust niet moeilijk deze te verdedigen tegen andere badgasten. Kan ook zijn omdat wij er waren tijdens een flinke bui en er kennelijk toch minder mensen geneigd zijn een kuil te gaan graven…


De haven van ÓrzolaTerrasjes aan de havenDe rotskust bij Jameos del Aqua

 

Jameos del Aqua en Jameos en Cueva de los Verdes

Het grootste gedeelte van de kusten van Lanzarote is erg rotsachtig en vanaf Órzola langs de oostkust richting het zuiden is geen uitzondering. Na zo’n 10 kilometer komen we bij de kruising met naar de ene kant Jameos del Aqua en naar de andere Cueva de los Verdes. Beide grotten liggen in elkaars verlengde en zijn eigenlijk ontstaan door hetzelfde fenomeen: een kilometers lange lavatunnel die uitmondt in de zee. De golven zijn hier niet zo woest als aan de westkust maar daarom is het goed het rondje op deze manier te maken: we beginnen rustig…

De hoofdweg buigt nu wat verder van de kust af. Weer zo’n 10 kilometer verderop vinden we in het dorp Guatiza de Jardin de Cactus, ontworpen door César Manrique. Hier zijn 7.000 cactussen te vinden in allerlei verschillende vormen en maten, van meer dan 1.000 verschillende soorten.

Vlak nadat we door het plaatsje Tahiche zijn gereden is er de afslag naar het museum van deze bekendste kunstenaar/architect van Lanzarote: César Manrique.

Puerto del Carmen

We laten de hoofdstad Arrecife letterlijk links liggen (misschien geheel onterecht) en rijden door naar Puerto del Carmen. Voor wie alleen al genoeg heeft aan de zon, prachtig strand, palmbomen, een lange boulevard, goed en goedkoop eten, en drinken, voor deze mensen is Puerto del Carmen zeker voldoende voor een week lang pret.


Het strand van Puerto Del CarmenDe boulevardPuerto Calero en de Yellow submarine

Terrasjes aan de haven van Puerto Calero

 

Puerto Calero

Even verderop langs de zuid-oostkust ligt het dorpje Puerto Calero. Hier liggen in de haven de grotere zeiljachten van de onder ons ongetwijfeld iets meer gefortuneerden. Je kunt hier zeker ook gaan zeevissen, gezien de moterjachten die hier langs de kade liggen. Lang niet zo groot en toeristisch als Puerto del Carmen, maar het heeft wel een aardige uitstraling. Vanuit de haven van Puerto Calero vertrekt ook de yellow submarine voor een onderwater safari, een heuse onderzeeër die Lanzarote weer eens van een heel andere kant laat zien…

Playa Blanca

We moeten weer een eind door het binnenland rijden om in de zuidelijk havenplaats Playa Blanca te komen. Dit is in grootte de derde toeristenplaats op Lanzarote en voorziet dan ook in alle behoeftes van prachtige stranden en heerlijke terrasjes. In de verte kan je het eiland Fuerteventura  zien liggen. Vanaf Playa Blanca vaar je er in een half uur met de veerboot naar toe.

De zoutpannen Salinas De Janubio

We snijden de zuid-westpunt van het eiland af om aan het echte werk te kunnen beginnen, de woeste westkust. De zoutpannen (Salinas De Janubio) zijn gelegen aan de rand van de baai Laguna de Janubio en vormen het grootste zoutwinningsgebied van de Canarische eilanden, maar er wordt nog maar een vijfde geproduceerd vergeleken met vroeger toen er nog geen goede koeling was voor de visserij, geen vangstquota en minder internationale concurrentie. Een natuurlijke landtong scheidt de lagune van de Atlantische Oceaan. Uitkijkend over de baai kan je al goed zien hoe in de verte enorme golven uiteenspatten op de rotskust. De moeite waard om van dichterbij te bekijken.


Zoutpannen Salinas De Janubio 1Beukende oceaan aan de andere kantLos Hervideros

 

Los Hervideros

Op Lanzarote snappen ze gelukkig wel dat toeristen die niet alleen voor de zon komen ook van die woeste golven willen kunnen genieten. Halverwege tussen de zoutpannen en het leuke kustplaatsje El Golfo ligt Los Hervideros. Hier is de kustlijn toegankelijk gemaakt vanaf een parkeerplaats en zijn er diverse looppaden aangelegd over, tussen en door de klippen en door erosie veroorzaakte grotten. Vanaf zekere hoogte zie je de golven aan komen rollen die zich vervolgens met luid geweld tussen de rotsen persen en uiteenslaan in een spectaculaire fontein van opspattend water.


 
El Golfo

El Golfo is eigenlijk de helft van een vulkaan waarvan de andere helft inmiddels in zee is verdwenen. Het is bekend vanwege zijn groene laguna, een inmiddels van de zee afgescheiden plas water die helemaal groen is geworden door de algen. Een kleine wandeling brengt je er naar toe maar het doet mij, natuurlijk geheel ten onrechte, te veel denken aan een zwaar verontreinigd meertje.  Veel leuker is het om het dorpje zelf in te lopen. De huizen zijn allemaal wit met blauwe luiken. Er is een flink rotsstrand over te steken om ook hier de wilde zee van dichterbij te zien waardoor op de aantrekkelijke terrasjes het geluid van de beukende golven en de waterdruppeltjes op afstand blijven. El Golfo staat dus ook bekend om zijn visrestaurants. En wel geheel terecht kan ik uit ervaring zeggen. Je kunt hier allerlei soorten heerlijke verse vis krijgen. Dat staat behalve hierboven ook in alle reisgidsen beschreven, is dus bij veel mensen bekend en dus is het aan te raden goed voor lunchtijd al een plaatsje te bemachtigen en vast heerlijk te genieten van het uitzicht…


El Golfo

 

Vulkanenpark Timanfaya

Er is geen kustweg naar het noorden en dus moeten we een heel eind het binnenland in om ons een weg te vinden naar de “noordkaap”. Onderweg komen we dan eerst door het Nationaal Park Timanfaya, Een uitgestrekt gebied met enorme lava vlaktes en, naar men zegt, de (restanten) van meer dan 100 vulkanen die nog geen 300 jaar geleden in actie kwamen en de zuid-west hoek van het eiland geheel verwoestten. Vanaf de grote parkeerplaats en bij het restaurant El Diablo kan je de oceaan nog alleen maar heel in de verte zien.

Mirador del Rio

Een van die dingen die je eigenlijk móet zien op Lanzarote is het uitzicht vanaf de Mirador del Rio op het noordelijkste puntje van Lanzarote. Volg het westelijke deel van de toegangsweg via de LZ-202 en de kronkelende weg gaat steeds verder omhoog, het rotsstrand zakt steeds verder weg  met een steeds mooier wordend uitzicht. Mirador del Rio ligt dan uiteindelijk bovenop de bijzonder steile rots die in een keer 475 meter afdaalt tot in de zee. Ook de Mirador del Rio is ontworpen door César Manrique en behelst een in de rots uitgehouwen restaurant met enorme glaswand en buiten een balustrade waar je bijkant vanaf waait. Maar dan heb je ook wat, het uitzicht is werkelijk fenomenaal! Je kijkt hier gewoon neer op het vlakbij gelegen eiland La Graciosa, het haventje aldaar en de veerboot die net aankomt vanuit Órzola vanwaar we deze tour zijn begonnen.


Mirador del Rio

 

Lanzarote is niet zo’n heel groot eiland en het biedt alles wat een echte zonaanbidder maar te wensen heeft. Zeker waar, maar deze serie artikelen laat zien dat je in een week, behalve van zon, strand, eten en drinken ook kan genieten van andere “top-attracties” op Lanzarote. Zie ook:

Voor een video impressie over de prachtige kusten van Lanzarote, exclusief gemaakt door ReisDrift.Net, zie ook:

 
Lanzarote is een heerlijke en zeker ook goedkope vakantiebestemming. Bovendien hebben wij ook nog eens zeer voordelig kunnen boeken via

 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording
 


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Lanzarote, 100 vulkanen in Park Timanfaya

Lanzarote, 100 vulkanen in Park Timanfaya

Timanfaya National Park

Dit is de top attractie van Lanzarote, met meer dan anderhalf miljoen bezoekers per jaar. En je raad het al, niet voor niets.

Vergis je niet als je toevallig vanaf de noordzijde over de hoofdweg het park inrijdt. Je komt eerst langs een gebouw met een parkeerplaats achter een gesloten slagboom, een bordje Timanfaya en een aanduiding met de openingstijden die aangeven dat de faciliteit geopend had moeten zijn. We besluiten maar verder te rijden wat de juiste beslissing blijkt te zijn. Verder wachten bij, wat later bleek, een gesloten bezoekerscentrum heeft geen zin en we zien al snel dat alle bezoekers met bussen en auto’s ook nooit op deze parkeer plaats hadden gepast. Ze komen namelijk met drommen, maar wij hebben het geluk toch nog behoorlijk vroeg te zijn. Na de afslag van de hoofdweg via de kassa en ook een slagboom gaat een slingerweg omhoog naar de GROTE parkeerplaats. Je kunt vanaf hier alleen met georganiseerde bussen de route door het park rijden. We zijn precies op tijd voor de tweede bus die dag, er is gelukkig nog geen sprake van enorme wachtrijen.


 

De Montañas del Fuego (Vuurbergen) ontstonden tussen 1730 en 1736 toen meer dan 100 vulkanen uitbarstten en de zuid-west hoek van het eiland geheel verwoestten. Het nationaal park is vernoemd naar het eerste dorp dat tijdens de vulkaanuitbarstingen is weggevaagd, daarna gevolgd door nog eens een tiental dorpen die van de aardbodem verdwenen. In totaal is er zo’n honderdtachtig vierkante kilometer landoppervlakte voorgoed veranderd in deze periode. De laatste uitbarsting was in 1824, relatief nog niet zo lang geleden, maar het landschap ziet er nog ongeveer net zo uit als toen. Dat komt door de weinige neerslag en dientengevolge een geringe erosie. Er wordt altijd gesproken van de vruchtbare vulkaangrond. Welnu, daarvan is hier nog weinig te merken. Plantengroei is, zeker hier, erg schaars maar wat er is schijnt dan ook meteen weer te bestaan uit zeldzame soorten. En dus blijft wat was, lava, lava en nog eens lava, het soort landschap dat je verwacht op Mars. In 1968 werd het gebied uitgeroepen tot nationaal park, Parque Nacional de Timanfaya.

De bustour

Die busrit zit bij de toegangsprijs inbegrepen en gaat over een smalle asfaltweg die alleen door bussen, in één richting, bereden mag worden. Je mag onderweg de bus niet uit, maar hij stopt regelmatig even om foto’s te kunnen maken, wat niet gemakkelijk is door de reflecties van de ramen. Onderweg in meerdere talen een uitleg over het ontstaan van het park en een gedeelte uit het dagboek van een priester die getuige was van de verwoestende uitbarstingen. De bochtige weg gaat langs afgronden, door kloven en vlak langs oude vulkaankraters. Een mooie route die een goede indruk geeft van de uitgestrektheid van de enorme lava velden.


 

Restaurant El Diablo

Terug bij de parkeerplaats en bij het Restaurant El Diablo (de duivel) krijgen we nog wat demonstraties van hoe warm het hier een paar meter onder de oppervlakte eigenlijk is. De temperatuur loopt daar op van zo’n 400°C tot 600°C!
Onder een afdakje bij het restaurant is een grote waterput. Althans, daar lijkt het op. Maar bij benadering blijkt er een groot rooster op te liggen waarop meerdere kippen worden gegaard. De hitte komt hier rechtstreeks vanuit de onderwereld.
Met korte tussenpozen worden ook buiten voorstellingen gegeven. Een groot gat in de grond wordt regelmatig gevoed met een pluk hooi. Na korte tijd begint het gat te roken en even later wordt het voedsel verteerd door vlammen. Een paar meter verderop steekt er een pijp uit de grond. Na een korte uitleg over een geiser van kokend water en 3 seconden om je fototoestel klaar te hebben, wordt er een emmer water in gegooid. Na 2 seconde ontploft het water en spuit met een doffe knal metershoog uit de pijp. OK, het is dan wel geen Yellowstone waar dit allemaal automatisch gebeurd, maar ze maken er wel wat van en het laat duidelijk zien dat de vulkanische activiteit geen verleden tijd is.


 

Lanzarote bestaat zo ongeveer bij de gratie van vulkanen en lava en Nationaal Park Timanfaya is daarvan de ultieme demonstratie die je eigenlijk niet mag missen. Ook niet als je alleen maar voor de zon en het strand komt.


 
Dit artikel is onderdeel van een grotere serie over Lanzarote. Zie ook:

Voor een video impressie exclusief gemaakt door ReisDrift.Net zie ook:

 
Lanzarote is een heerlijke en zeker ook goedkope vakantiebestemming. Bovendien hebben wij ook nog eens zeer voordelig kunnen boeken via

 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording
 


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin