Zuid Afrika Camperreis #6 – Kruger Park – Punda Maria

Zuid Afrika Camperreis #6 – Kruger Park – Punda Maria

Van Mapungube naar het Kruger National Park

Om half zes staan we op en het is te merken dat er wat routine begint te komen in wie wat wanneer doet. Wederom om kwart over zes rijden we weg. Veel sneller zal het niet worden, maar drie kwartier is toch een mooie prestatie. Eerst weer lekker rammelen op de dirt road, daarna de bekende potholes, dan weer langs de Main Gate van Mapungubwe en dan nog een heel stuk.


Route van Mapungubwe naar Kruger Park

 
Twee uur later zijn we in Musina. Ons was verteld vlak voor de eerste Baobab boom aan de rechterzijde linksaf te slaan voor een tire repair. Hier blijken ze enkel te kunnen plakken, geen apparatuur om de band van de velg te halen. Hij wijst ons aan waar dat een paar honderd meter verderop wel zou moeten kunnen. En inderdaad, voor 60 Rand (3,60 euro) kunnen ze de band repareren. Een half uurtje later is de band gerepareerd en verwisseld met de reserveband die toch van wat mindere kwaliteit is. Overigens, voor wie het zich af vraagt, je ziet hier nog maar een enkele blanke. Allemaal zwarten, schijnen ook veel te komen vanuit Zimbabwe om hier inkopen te doen omdat daar helemaal niets is. Behalve voor de zekerheid weer tanken doen we ook nog inkopen bij de Spar. De braai moet vanavond ten slotte weer aan, maar de schappen zijn hier duidelijk minder uitbundig gevuld dan in Johannesburg. De mensen klagen ook dat het allemaal zo duur is geworden. Dat is inderdaad niet leuk voor hun. (Voor ons zijn de prijzen juist lekker laag…)


Banden plakken in Musina
Herfst

 
Zwart Afrika?

Vanaf Musina gaan we een stuk over de N1 tolweg. Het is hier heuvelachtig en op sommige stukken zie je ineens dat het hier herfst is (in mei). Bij een beperkt aantal bomen zie je toch de bladeren geel worden. In het zonlicht levert dat op een helling een prachtige mix van groene en gele bomen. Verderop worden we staande gehouden bij een politie controle. Mijn vrouw rijdt op dat moment. De agente tegen mijn vrouw: “ik wil graag uw pet en uw sjaal”. Mijn vrouw: dat kan helaas niet, ik heb er maar een stel van. Ik schat in dat het een grapje is en prompt vraag ik de agente of ik haar (politiepet) kan kopen. “Met embleem?”, vraagt zij. Ja met embleem. Het ijs is gebroken. Zoals blanken meer moeite hebben om zwarten van elkaar te onderscheiden, zo schijnen zwarten niets te bakken van het inschatten van onze leeftijd. Vermakelijk. Zo oud? Vraagt de agente aan mij hoe mijn vrouw dan was op haar vijfentwintigste. “Heel erg mooi”, zeg ik en om latere discussies te voorkomen zeg ik snel, dat ze dat nog steeds is. Na controle van het rijbewijs en gezegd hebbende dat onze kinderen ook wel heel mooi moeten zijn, wenst zij ons verder een goede reis.
Nadat we zijn afgeslagen van de N1 en naar het oosten rijden wordt het snel bergachtig. Niet zo heel hoog, maar op een gegeven moment rijden we toch even in de wolken. We krijgen zo waar wat regen. Als het weer wat vlakker is dan is het over met alle nature en game reserves. Veel kleine dorpjes, hier en daar met ronde woningen met een rieten puntdak (zó Afrikaans). Alle plaatsnamen zijn hier ook onuitspreekbaar en we zitten kennelijk in een stuk zwart-Zuid-Afrika. Langs de weg nu af en toe een waarschuwingsbord voor overstekend vee. Prompt moet ik fors in de remmen voor een stel koeien die hun baas een eindje vooruit zijn en in hun wijsheid vast besluiten over te steken. Ze kennen de weg. Ik steek vriendelijk mijn hand op naar de koeienhoeder die deze beantwoordt met een brede witte glimlach, blij dat al zijn koeien de oversteek weer hebben overleeft.


Ronde hutten woningen

Overstekend vee

 

Punda Maria

Bij de Punda Maria ingang van het Kruger Park moeten we weer de nodige gegevens verstrekken en vervolgens naar de 10 km verderop gelegen camping. Als aankomstgeschenk zien we op weg naar de camping vast voor het eerst een heleboel buffels. Op de camping weer inchecken en een plaatsje uitzoeken. Dat valt nog niet mee want het aantal stroompalen is beperkt en iedereen werkt hier met enorme verlengsnoeren. Die hebben wij natuurlijk niet bij ons en als wij daardoor een beetje ongelukkig plaatsje moeten kiezen schiet er gelijk een buurman op ons af om een verlengsnoer uit te lenen. Als wij daarna op een betere plaats staan vraagt hij of we ook nog vers water moeten hebben. We staan echter een eindje af van het toiletgebouw en als wij hem vragend aangekeken hebben komt hij direct aanzetten met een complete haspel met veertig meter waterslang. Zo gedaan, ook de watertank weer bijgevuld. Nog even hout halen in het winkeltje, de barbecue aan en genieten van het inmiddels weer droge weer. Overal staan groepjes (blanke) Zuid-Afrikaners met elkaar te keuvelen. Een gezellige sfeer heerst hier. En daar drinken we op.


Ingang Kruger Park - Punda Maria

Buffels

 

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Rondje Punda Maria

We hebben al zo veel moois gezien, maar dat was allemaal buiten het Kruger Park. Zou het Kruger Park ons nog meer kunnen bieden? We gaan zes dagen Kruger Park tegemoet dus we zullen het zien. Vandaag maken we in ieder geval niet zo’n snelle start. We besluiten te beginnen met de 25 km lange Mahoni Loop die zo ongeveer in een wijde boog om Punda Maria heen loopt. Met een vaartje van 17 km per uur over het zand en de stenen en regelmatig stoppen zijn we zo weer ruim twee uur zoet. Het is een heuvelachtig landschap met prachtige bomen, maar we zien weinig wild. Pas na verloop van tijd wordt het wat drukker en komen allerlei impala’s in beeld. De mannetjes weer heel erg in de weer indruk te maken bij de wijfjes, maar nog steeds kan het luide burlen hen niet overtuigen. Verder nog wel wat wrattenzwijnen. Ja, en dan uiteindelijk ook nog de herten waar deze landstreek naar is genoemd: de Nyala’s met witte streep onder de ogen.
Terug op de camping toch nog even de bandenspanning laten controleren. De gerepareerde band lijkt iets zacht maar er blijkt juist te veel lucht in te zitten.


Wratten zwijnen
Nyala's

 

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net video op YouTube:
 


Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Zuid Afrika Camperreis #5 – Mapungubwe National Park (oost)

Zuid Afrika Camperreis #5 – Mapungubwe National Park (oost)

Naar de Main Gate

Vroeg uit de veren en een nieuw record: na vijfenveertig minuten zijn we op weg, terug naar de hoofdingang van het park. Buitenom. Dat is bijna toch 40 kilometer en bijna een uur rijden, voornamelijk vanwege het eerste stuk dirt road en vervolgens nog een stuk asfalt met de bekende potholes en slaggate. Bij de ingang wat invulwerk en een zeer geïnteresseerde poortwachter die vraagt waar wij vandaan komen. Ah, Holland. Is Schotland? Nee, dat is bij Engeland. Ze vinden het allemaal wel leuk even een babbeltje te maken, al is het voor sommigen alleen al hun Engels op te kunnen vijzelen.


Baobab boom

 

Drielandenpunt

Na de ingang slaan we links af. Het is hier een soort van savanne, beetje heuvelige en verspreid bosjes die zo ver uit elkaar staan dat je er een beetje tussendoor kan kijken, maar het zijn er weer net zo veel dat je niet verder kan kijken dan een meter of vijftig. We zien niet zo veel wild als waar we op hadden gehoopt, zeker in vergelijking met gisteren. Bijzonder in dit park zijn de Baobab bomen, waarvan het lijkt of ze op z’n kop in de grond staan. Bijna nooit bladeren, dus die takken lijken net wortels en een veel te dikke stam. Ze zijn zo bijzonder dat ze allemaal apart staan aangegeven op de plattegrond van het park.


Tree Top Board Walk
Drielandenpunt
For a few dollars more

 
De lucht is voor de eerste keer betrokken tegen de tijd dat we aankomen bij de Tree Top Board Walk, een houten pad op palen dat voert richting de Limpopo rivier. Door de hoogte van het mooi aangelegde pad heb je een prachtig uitzicht op de rivier die hier net een bocht maakt. Het is in dit droge jaargetijde een hele brede zandbedding en een heel klein stroompje. Ook hier een enkele impala die verschrikt het hazenpad kiest. Apen moeten er genoeg zijn, de hele brug ligt bezaait met poep, nu even niet. Verder weer, met de klok mee, richting het Confluence uitzichtpunt. Hier komen de rivieren de Limpopo en de Shasxa bij elkaar en vormen zo een drie landen punt. Links voor ons ligt Botswana, rechts voor ons Zimbabwe, en voor de kijkers die net inschakelen, wij bevinden ons nog steeds in Zuid Afrika. Er zijn hier een paar hoge aangelegde “desks” vanwaar af je een prachtig uitzicht hebt op de loop van de rivieren. Richting het oosten is ook sprake van een canyon-achtig lanschap. Scherpe richels en zelfs een paar van die ronde hoge rotsen zoals je ze ziet in de cowboy films van John Wayne.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

De route vervolgt in oostelijke richting, staat duidelijk aangeven als 4×4 route, de dame bij de receptie verzekerde ons dat het moet kunnen, en zo raken we maar een keer de grond met de onderzijde van onze camper. In dit gedeelte zitten wat meer bavianen die toch wel behoorlijk schuw zijn. Bij het naderen van onze wagen schieten ze er van door. Verderop rijden we een stukje een zijweg in om te kunnen lunchen. Heerlijk, alles wat we hebben, hebben we ook bij ons. Dat zijn zo van die momenten dat we ons gelukkig prijzen met een camper. Ondertussen komen er twee rangers langs, met een groot geweer over de schouder. Ze lopen een rondje rond de camper en kijken dan even naar binnen. We steken een duim op en zij constateren dat alles OK is, dat wij domme toeristen zijn, en er geen vers geschoten dieren op de grond liggen. Zwaaiend naar onze camera lopen ze weer verder.


Gewapende rangers
Zebras in galop

 

Oplettende olifantenmoeders

Wat verderop hebben wij wat onenigheid over de te volgen route. De receptie had voor het te volgen rondje rechtdoor getekend, maar rechtsaf staat een bord richting de Main Gate. Lijkt mij een mooie route, maar in algemeen overleg (vrouwen krijgen altijd gelijk) gaan we rechtdoor. En hoeveel gelijk kan je krijgen? Tussen de struiken zien we ineens een paar zebra’s, inclusief wat jonkies. Als ze ons doorhebben gaan ze in galop. Eerst een stukje voor ons uit en dan steken ze in kolonne de weg over, weer in volle galop en vergezeld van een flinke stofwolk. Mooi om te zien. We zijn nauwelijks bijgekomen of ontwaren links van ons tussen de struiken een paar olifanten. We zetten de motor uit om eens rustig te kunnen kijken. Het blijken er veel meer te zijn, zeker een stuk of tien waaronder een paar hele kleintjes. Ook zij beginnen de weg over te steken. Direct aan de overzijde draait het grootste vrouwtje zich naar ons toe en klappert met en linker oorlel. Mijn vrouw neemt geen enkel risico, want moeders met kinderen, dat zijn de gevaarlijkste (en zij kan het weten) en begint direct met achteruit rijden. Afstand houden is het advies. Een schitterend gezicht om deze majestueuze wilde dieren van zo dicht te kunnen zien!


Olifanten familie
Moeder olifant

 

Mapungubwe Interpreter Centre en museum

Wat verder op de terugweg brengen we nog een bezoek aan het Interpreter Centre, waaronder een museum over de geschiedenis van het Mapungubwe park en wat er zoal is gevonden met opgravingen. De man die ons de museumtickets verkoopt hoort ons praten en is helemaal verbaasd dat een beetje te kunnen volgen. We proberen uit te leggen dat dat komt door de Nederlanders die hier waren, voordat later de Engelsen kwamen. Oh ja? Hij verontschuldigt zich dat het zo koud is (net onder de twintig graden). Als wij hem vertellen dat het bij ons in de winter plus drie is en soms min 10 en soms sneeuw dan krijgt hij het nog kouder. Top stuk in het museum is een gouden neushoorn. Ook goed om te lezen is het met hoeveel moeite dit park is ontstaan. Op een gegeven moment werd zelfs grond teruggegeven aan de oorspronkelijke eigenaren. Nu nog steeds zitten er grote stukken private grond tussen waaronder het park wordt gesplitst in een westelijk een oostelijk gedeelte. Wij hopen vurig dat het park straks een aaneengesloten stuk mag worden, misschien zelfs wel gedeeltelijk in Botswana en Zimbabwe? Bij de uitgang worden we gecontroleerd door dezelfde poortwachter die echt geïnteresseerd is in onze merkwaardige auto. Met douche en toilet? Zelfs een magnetron? Ja, maar dan moet je wel een 220V aansluiting hebben. En je hebt ook een bed? En dan hoef je geen tent op te zetten? Kennelijk wordt het park nog niet platgereden door campers.


Bavianen
Kudde gnoes
Mapungubwe Interpreter Centre

 

Lekke band

Als we later in de middag terug zijn op de camping komt een medekampeerder vragen of wij morgen weggaan zodat zij op onze (betere) plaats kunnen gaan staan. Natuurlijk. Waar staat u? Ik zal u wekken. En fijntjes wijst hij mij op mijn lekke linker voorband. Dat is goed pech, maar als het dan toch ergens moet gebeuren dan liever nu en hier. Na een enkele assistentie aanvraag bij de overburen zijn in no-time vier Zuid Afrikaners ons aan het helpen de band te verwisselen. Reserve band achter onder de camper vandaan. Camper omhoog krikken. Nou, dat valt nog niet mee. Daar komt nog een tweede leenkrik aan te pas. Het is gelijk een social event geworden. Er zijn ook nog wat echtgenotes bij gekomen en zo maak je gelijk kennis met een hoop mede-kampeerders. Jammer dat we morgen weer verder moeten. Buitengewoon vriendelijk allemaal. Eens te meer blijkt dat wij het Zuid-Afrikaans redelijk kunnen volgen, als zij maar niet te snel praten. Nederlands is ook door hen redelijk te verstaan. We zijn weer een hoop ervaringen rijker. Morgen gaan we richting het Kruger Park en zullen proberen in Musina de lekke band te laten repareren.


Lekke band

 

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

 
Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net video op YouTube:
 


 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Zuid Afrika Camperreis #4 – Mapungubwe National Park

Zuid Afrika Camperreis #4 – Mapungubwe National Park

Potholes en Slaggate naar Mapungubwe

Vandaag een echte reisdag, van Marakele naar Mapungubwe National Park. Ruim over de 400 km, geschatte reistijd (zonder oponthoud) 6 uur naar de Main Gate van het park, en vandaar nog eens 35 km naar de camping. Om dat allemaal mogelijk te maken staan we weer op om half zes. Ditmaal hebben we ons goed voorbereid en na een uur zijn we daadwerkelijk op weg. Een toptijd.


De route naar Mapungubwe

 
De route gaat met een boog langs de grens met Botswana en buigt dan af naar het plaatsje Alldays, maar voor die tijd doen we snel boodschappen in Lephalale. Het landschap begint te veranderen, wordt steeds droger. De bomen en bosjes staan wat verder uit elkaar en het wordt wat meer savanne. De wegen waren tot nu toe prachtig maar dan worden we in de steek gelaten. Aan de weg wordt gewerkt en we mogen rijden over de “parallelweg”, zand met keien. Als we eenmaal weer verder mogen op de “weg” dan verandert deze zonder pardon in gatenkaas. Er zijn absoluut beter tijden geweest. De navigatie geeft aan maximum 60 km per uur. Hier en daar staat langs de weg zelfs nog een bord met 120 km per uur. Nu zijn er met een pick-up die dat ook proberen te halen maar onze camper trilt van ellende uit elkaar. Soms lijkt het iets beter, dan weer is het zand met keien wat is getransformeerd in een wasbord. Ha, daar is eindelijk een waarschuwing voor de gaten in de weg: Potholes en Slaggate. Kilometer na kilometer kunnen we 50 meter rijden en dan weer die gatenkaas waar je wel langzaam moet rijden. Tot overmaat van ramp gaat de benzinemeter inmiddels ook gestaag richting de nul. Van te voren hadden we bekeken dat we Alldays gemakkelijk zouden moeten kunnen halen. Airco uit om benzine te sparen en duimen maar.


Potholes en Slaggate
Main Gate Mapungubwe

 
Vlak voor Alldays wordt de weg eindelijk weer beter en met nog maar 1 streepje op de benzine meter halen we de pomp (pff, ze hadden nog zo gezegd: in iedere grote plaats tanken). Zoals aangeraden door de verhuur van de camper meteen ook maar even de olie, bandenspanning laten controleren en de voorruit schoonmaken. Goede fooi voor de pompbediende, hij ook weer blij. Dan snel weer verder naar de hoofdingang van het park Mapungubwe. We zitten hier vlak langs de grens met Botswana die gevormd wordt door de Limpopo rivier. Bij de ingang van het park weer de gebruikelijke formulieren invullen en daarna weer die 24 km terug over dezelfde weg. Het park is namelijk gesplitst in een westelijke en oostelijke helft, gescheiden door privaat grondgebied waar je niet overheen kan.


Park map
Slagboom voor Mazhou camping

 
Mazhou Camp Site

Helemaal buitenom terug naar de westelijk helft, dan nog weer een wasbord (soort weg) en de slagboom waar onze toegang wordt gecontroleerd. Over een wildrooster gaan we het park in, we zijn ruim negen uur onderweg geweest. Gelukkig worden we direct verwelkomt door allerlei soorten “herten” die hier veel minder schuw lijken te zijn dan elders. In en op de camping ook nog wat vervet aapjes en ook bavianen. “Beware of the baboons”. Je kan niets buiten laten liggen, alles wordt gerausd door apen. De vuilnisbakken zijn speciaal beveiligd en ook speciale sloten op de wasruimtes. Het lijkt mee te vallen. We hebben in ieder geval ons bord leeg kunnen eten zonder dat we worden lastig gevallen. Geen aap meer gezien. Mazhou is echt een mooie en gezellige camping met slechts tien plekken. Je moet dus echt maanden van te voren reserveren.
We gaan vroeg naar bed, het was een zware dag.


Mazhou Camp Site

 
Een rondje door westelijk Mapungubwe

We besluiten het deze dag wat rustiger aan te doen, geen nieuwe records. Het is hier duidelijk warmer dan in Marakele en, hoewel nog wat fris, is het al warm genoeg om lekker buiten te ontbijten. We zitten net aan een heerlijke geroosterde boterham met pindakaas als er “gewoon” een mannetje en vrouwtje hert langs komen op de koffie. Nee, toch niet. Ze houden het bij alles wat ze verder op de grond kunnen vinden en schuifelen zo bij ons langs op een afstand van een meter of drie. Hoe mooi kan een dag beginnen…
 
Verkrijgbaar bij bol.com:

Tegen een uur of negen rijden we toch weer weg met ons hele hebben en huis (houden). Hoewel, in overleg met de buren is het niet onbeleefd om de stoel en tafel achter te laten zodat we vanavond weer op dezelfde plek kunnen staan. Daarvan weten we tenminste zeker dat we er met de hoge camper naar toe kunnen rijden, onder de hier en daar lage bomen door. Heel rustig rijden we richting de bird hide en overal rondom ons zien we wel weer impala’s en andere hert-achtige. Het is hier behoorlijke open, een soort vlakte met wat bosjes en bomen. Ineens zien we weer de enorme verschijningen van een paar giraffen. Drie stuks, nee, het zijn er wel zes. Van de grond eten is voor hen te min, dus proberen ze de boomtoppen te ontbladeren. Verder nog wel een enkele gnoe en wrattenzwijn. Ja, en overal van die groepjes met impala’s. Soms staan ze vlak bij de camper. Ik mag de moter uitzetten, het raam omlaag doen, de camera pakken. Op het moment dat ik de camera aanzet met een zachte klik kijken ze verschrikt op en gaan er vandoor. Slechte ervaringen?


Bird Hide
Impalas bij de bird hide

 
De bird hide is een soort omheinde binnenplaats waar je de auto uit mag en vanwaar je over een soort brug met manshoge schuttingen loopt naar een hut om de vogels te kunnen spotten. “Quiet Please”. Binnen zijn er luiken die je naar binnen kunt klappen waarna je een heerlijk brede vensterbank hebt om op te leunen. Je kijkt uit over een meertje met watervogels waaronder een aalscholver die zijn vleugels zit te drogen op een tak die uit het water steekt. Aan de overkant wat apen en impala’s en dat worden er steeds meer. Kennelijk komen zij rond het middag uur hier om te drinken en gek te doen. Af en toe schieten ze er vandoor en maken enorme bokkensprongen. Ha, het is bronsttijd. Het grotere mannetje begint weer onverstaanbaar te burlen en maakt dan weer avances naar een paar wijfjes. Die moeten daar allemaal nog helemaal niets van hebben en gaan er met grote sprongen vandoor. Prachtige show. Als we bijna weggaan, komt er nog een echtpaar binnen met enorme telelenzen. Behalve van het gevogelte buiten wordt er ook van een donkere binnenbovenhoek een foto gemaakt. Zit daar een nest of zo? Zij antwoord dat ze het ook niet weet en thuis wel zal zien op de monitor.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Terug op de zandweg slaan we nu rechtsaf om bovenlangs de rivierzijde terug te rijden. Welnu, die rivier is eigenlijk nooit te zien. Als er al water zit in de rivier dan zien wij af en toe hooguit een zanderige oever. Wel met grote regelmaat herten tussen het struikgewas. Het is een heel smalle zandweg met af en toe behoorlijke geulen zodat ik met de camper goed met mikken boven op de richels te blijven rijden en niet in een van de geulen te zakken en de bevestiging van de plaat aann de onderzijde van de camper te testen. Een haast nog grotere uitdaging is het ontlopen van te laag hangende takken. We hadden nog zo beloofd met de airco-unit op het dak terug te komen. Heel langzaam slalommend en uit het raam hangend om te kijken of het daar boven wel goed gaat vervolgen wij onze weg, parallel aan de Limpopo rivier. Als ik op een gegeven moment stil sta om een inschatting te maken voor de volgende hindernis zie ik ineens op een meter of twintig naast ons onze eerste olifant. Groots schuifelt hij verder, kijkt ons nog even meewarig aan over de grootte van onze 4×4 (niet dus). Het maakt alle moeite van deze route voor ons meer dan goed.


Zebras
Aapjes

 
We rijden door naar de tented camp. Hier staan prachtige bungalows van hout met tentdoek. Ons is gezegd dat er een zwembad moet zijn tussen hut twee en drie. Er is inderdaad een zwembadje met ijskoud water. Kunnen we mooi even afkoelen.

Als ik aan het einde van de middag deze tekst zit in te tikken komt er zo waar weer een hertje langs. We zien nu dat ze de vers gevallen vruchtjes van de grond op eet. Ze komt zelfs vlakbij ons, bij de tafel, om te zien of wij ze daar niets hebben verstopt. Wat een ervaringen. We besluiten met een heerlijke barbecue (met behulp van het aanwezige vaste rooster) en dito glas wijn (of twee…).

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

 
Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net Video op YouTube:
 


 
Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin