Zuid Afrika Camperreis #9 – Kruger Park – Orpen (Maroela)

Zuid Afrika Camperreis #9 – Kruger Park – Orpen (Maroela)

Van Letaba naar Orpen

We zijn vandaag voor half zeven al weer op pad, de een na laatste dag in het Kruger Park. Het begint toch een beetje te dringen om een keer een leeuw te spotten. Als dat vandaag niet gaat lukken dan gaan we morgen met een game drive om wellicht de kansen op die laatste dag wat te vergrootten. Omdat de af te leggen afstand weer heel wat uren gaat kosten vandaag besluiten we de asfaltweg te blijven volgen. Vandaag geen wasborden(!?) Ook op het asfalt rijden we maar dertig tot veertig km/u om veel te kunnen zien en we hebben sowieso geen zin een impala in de gril te krijgen. Behalve impala’s zien we weer wat buffels voordat we langs de rivier de Olifants rijden. We stoppen even bij een prachtig uitzichtpunt over de rivierbedding waar ook nog maar een heel klein stroompje water van over is. We worden verrast door een giraf die vlak langs de weg zijn ontbijt nuttigt in een boomtop. Lekker dichtbij, mooi voor wat close-ups. De drinkplaatsen staan mooi opgegeven op de kaart. Sommige zijn een schenking in een nalatenschap, inclusief onderhoud. We zien gnoes en wrattenzwijnen en nog weer een geheel ander “hert” met enorme licht gebogen horens.


Gnoes
Onttoppende giraf
Een of ander hert. Bok.

 

Op leeuwenjacht

In Satara doen we wat boodschappen en kijken op de twee kaarten waar voor gisteren en vandaag staat waar welk wild is gespot. En er zijn leeuwen gespot, op een greffel (wasbord) weg ten zuidoosten van Satara. We besluiten de gok te wagen. Ondanks het wasbord is het wel een mooie route langs een droge rivierbedding. Ineens zien we eind veder een aantal auto’s bij elkaar staan. Dat riekt naar meer. Voor zover mogelijk rijden we er snel naar toe om te zien wat er aan de hand is. We stoppen vlak voor de auto’s. Er wordt druk naar buiten gekeken met een verrekijker. Wij ook met verrekijker en het blote oog de vlakte afturen. Alle sufkonijnen bij elkaar. De rest had het waarschijnlijk weel gezien, maar wij nog niet. Tien meter verderop liggen onder een struik een mannetje en een vrouwtjes leeuw. Zo goed en kwaad als het gaat probeer ik de camper zo te manoeuvreren dat we een beter beeld krijgen. Maar ja, dat proberen nog vijf auto’s. De leeuwin staat op, binnen een halve seconde gevolgd door het mannetje. Ze steken de grindweg over en lopen langs de andere kant terug. Dan begint het circus pas goed, want achteruit zie je niet veel. Sommige auto’s staan al goed, anderen, waaronder wij, proberen zo snel mogelijk te keren. Ha, ik ben sneller dan een grote 4×4 en positioneer mij in de kopgroep. Vijftig meter verderop gaan de leeuwen weer liggen, maar ze snappen dat ik geen goed zicht op ze heb en weer zet het vrouwtje zich in beweging, wederom direct gevolgd door het mannetje. Na nog vijftig meter gaan ze weer liggen, midden in de zon. Het circus neemt weer stelling, wij staan eerste rang. Zo, dat is beter voor de foto. En film, want die beweegt. De leeuw geeft een kopje aan de leeuwin en dat is het teken. Hij positioneert zich achter haar en begint in het bijzijn van al dit publiek een echte hardcore show, inclusief een paar flinke beten in de nek van het vrouwtje. Na afloop gaat de leeuwin amechtig op haar rug liggen kroelen. Het is kennelijk goed bevallen. Aangezien wij toch nog wel een eind moeten rijden proberen we nu te ontkomen aan het circus maar dat valt voorwaar niet mee. Links rijden is inmiddels afgeschaft, overal staan de auto’s kris kras door elkaar. Een gewone sedan ontsnapt via de zijkant. Als hij dat kan dan kunnen wij dat ook. Hoe dan ook, onze dag kan niet meer stuk. We verwijzen nog een stuk of wat tegenliggers naar de verderop liggende leeuwen.


Koning leeuw
Gespot wild
Leeuwen op zoek naar privacy

 

Uitzichtpunten en drinkplaatsen

Het loont op de kaart te kijken waar de drinkplaatsen en uitzichtpunt zijn, of in ieder geval op die paaltjes bij kruisingen staan even te kijken waarnaar wordt verwezen. Er staat ook meestal bij wat de afstand is dus kan je zelf een inschatting maken of het de moeite waard is. Nsemani is een drooggevallen drinkplaats waar we in de schaduw van een boom gaan staan om te lunchen. Oh oh, wat is zo’n camper toch heerlijk. Als lunch een ham-kaas tosti uit de koekenpan. Midden in de wildernis. We worden slechts gestoord door wat andere bezoekers die weer snel vertrekken bij het zien van de lege poel en door een paar van die hoenders (wij noemen alles kippen). Deze klimt op de motorkap, probeert de eetbaarheid uit van de ruitenwissers, klimt op het dak en kijkt door het dakluik naar binnen. Wij snel de schuif hor er voor. De frustratie wordt geuit door een keihard snerpend gepiep.
We nemen een kijkje bij Bobbejaankrans wat weer een aardig uitzicht over een rivierbedding oplevert, te bewonderen vanaf het bankje. Zo’n aangeven punt bevat meestal een soort van rotonde, zodat het ook weer makkelijk omkeren is.

Orpen  en Maroela camp site

Bij Orpen melden we ons aan voor de Maroela camping. Er wordt nog vriendelijk gezegd dat daar geen winkeltje is dus je kunt hier de boodschappen doen. We geven aan dat dit de laatste overnachtingsplaats zal zijn in het Kruger Park waarop we een uitreisvisum krijgen (bonnetje) zodat ze bij de uitgang van het park kunnen zien dat alles netjes is betaald. We rijden de drie kilometer naar Maroela waar we worden geholpen een van de twintig plaatsen te vinden. We willen graag een keer langs het hek staan, maar dan is de stroomkabel weer te kort. De beheerder haalt een verlengsnoer en een schep om het snoer netjes weg te werken in het pad wat gekruist wordt. Een van de kampeerders vertelt dat hier iedere avond hyena’s komen die stiekem worden gevoerd (wat uitdrukkelijk niet mag). Benieuwd of we dat nog gaan meemaken. We zien de zon achter de bosjes verdwijnen, kijken naar vallende sterren, luisteren naar de naderende hyena’s? Helaas, geen hyena’s op het avondmenu. Hoe dan ook, de dag kan toch niet meer stuk.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Laatste dag in het Kruger Park

Nadat we gisteren de leeuwen hebben gezien is vandaag alles meegenomen. Rond half zeven rijden we de camping af en bijna direct zien we een grote mannetjes olifant die vlakbij de weg bezig is met het onttoppen van het struikgewas. Het blijft imposant, en oppassen geblazen, zo’n imposant beest zo dichtbij. Terwijl we over de greffelweg naar de asfaltweg rijden genieten we vast van de prachtige zonsopkomst die extra kleurrijk omdat is omdat er wat bewolking hangt. We zien nog een wrattenzwijntje die zo grappig door de voorpoten gaan als ze op de ellebogen in de grond liggen te wroeten. We verdiepen ons in zo’n enorm groot spinnen web waarvan we er nu weer een tegen komen. Je verwacht een gigantische spin in een dergelijke spinnenweg-zak, maar het blijkt dat het web wordt gebruikt door een bepaalt soort vogeltjes die er hun nest van maken.
Staat er vlakbij een bruggetje weer een idioot aan de verkeerde kant van de weg die ik voorzichtig passeer, blijkt dat ik bijna een slang plat rijd waarnaar zij aan het kijken zijn. Gelukkig niet geraakt. In de achteruitkijkspiegel en uit het raam hangend kunnen we zien dat het hem goed gaat voordat hij in het struikgewas verdwijnt. Het schijnt dat ze ’s morgens liggen op te warmen op het warme asfalt.


Wrattenzijn
Koedoe
Neushoorn

 

We besluiten dat we toch nog een keer moeten genieten van het wasbord effect en gaan via een greffelweg naar de asfaltweg die naar het zuiden van het Krugerpark loopt. Nog een keer dan. Die vijfendertig kilometer kost je dan wel bijna drie uur. Op sommige plaatsen laat ik de camper gewoon in z’n twee rijden zonder gas te geven. Negen kilometer per uur, dat schiet nog eens op. Bij hogere snelheid zijn we bang dat de kastjes van de wand vallen en we wat wielen kwijt raken. Lekke band is natuurlijk ook een reële mogelijkheid die je in het park niet wilt oplopen. Je mag immers je auto niet uit. Hoe moet dat dan? We zien weer eens een mannetjes koedoe, imposant groot beest met z’n gedraaide horens. Verder wat hertjes en gnoes en je kunt je haast afvragen of het de moeite wel is over die dirt roads te gaan rijden. We bedenken dat dat vooral wat spannender is. Als het wat dichter is begroeid dan is de verassing zo groot als er ineens weer dieren te voorschijn komen. Maar je ziet niet per se meer op dit soort wegen. Soms moet je wel, zoals gisteren voor de leeuwen, vandaag heeft het niet veel opgeleverd. Op de asfaltweg, de H1-3 naar het zuiden, kunnen we weer even bijkomen. We zijn nauwelijks de weg opgedraaid of er staat een auto te turen naar iets in de verte. Goed meekijken levert een zwarte bult op, een gepantserd achterwerk en twee horens. Op z’n neus wel te verstaan. Onze eerste neushoorn is een feit.

Olifanten circus

Wij zien weer enorme rijen met olifanten ‘keuteltjes’, sommigen zo ongeveer ter grootte van een voetbal. En ze zijn vers! Bij een meertje langs de weg zien we ook olifantensporen maar van de kolossen zelfs is niets (meer) te bekennen. We rijden verder naar de plek die staat aangegeven met Baobab, voor veel toeristen de eerste baobab boom die ze te zien krijgen. Op de hoofdweg is echter een heel ander circus gestart. Hier is een grotere plas water met werkelijk tientallen olifanten die zich hier aan het baden zijn. Het links rijden wordt onmiddellijk weer afgeschaft waarmee het twee richting verkeer wordt in de berm aan de kant van het meertje. Begrijpelijk, want dit wil je niet missen. Een geplons van jewelste en daartussen een aantal hele jonge olifanten. Wat een spektakel, wat een show. Een buffel die ook van het water wil genieten wordt hardhandig weggejaagd door moeder overste, zo te zien de grootste, oudste en wijste der olifanten. Zij staat even later ook midden op de weg het verkeer te regelen (=stoppen) als de olifanten een voor een naar de overkant moeten. Om grotere chaos te voorkomen keren we de camper een paar honderd meter verderop. We zien nog een olifant met jeuk die met haar volle gewicht tegen een boomstam staat te rossen. Nog steeds zijn niet alle olifanten overgestoken. Moeder overste is inmiddels wel doorgelopen en wanneer we een gat ontdekken in de linie rijden we er snel tussendoor naar de afslag voor de baobab boom. Een paar honderd meter greffelweg levert inderdaad een mooi exemplaar op. Dat moet heel bijzonder zijn als dit je eerste kennismaking is met een baobab boom. Wij hebben er in het noorden bij de grens met Botswana en Simbabwe lekker al tientallen gezien. Als we terugrijden naar de asfaltweg stuiten we weer op de colonne olifanten die ditmaal in gespreide formatie door het bos optrekken. Wanneer een auto te dichtbij komt wordt er een paar keer agressief met de oren geflapperd. De chauffeur rijdt snel een stukje achteruit. Wij wachten even tot het tumult is verstomd en rijden dan met gezwinde spoed er langs, want het is uitkijken voor moeders met kleintjes, weten we. Over het asfalt rijden we terug richting Orpen. Een kleine file doet ons wederom vermoeden dat er meer is de zien dan een impala (die zie je voortdurend, overal). Er hangen mensen uit geopende autodeuren, klimmen zelfs op het dak. Het blijkt te gaan om het achterwerk van een neushoorn. Althans, dat is wat wij er van te zien krijgen. Maar ja, toch weer even meegeteld, twee neushoorns op onze laatste dag.


Olifantenwasbeurt
Moeder overste
Nachtdier hyena

 

We doen nog wat boodschappen in Orpen, tanken net buiten de uitgang van het park om vervolgens snel weer terug te keren naar de camping. Deze laatste avond in het Kruger Park vieren we met een barbecue met een paar goede zelfgemaakt hamburgers. Die lucht, die maakt hongerig. Het is inmiddels donker en we horen geritsel aan de andere kant van het hek wat ons afschermt van de wilde buitenwereld. Snel kijken met de zaklantaarn. En daar kijken we recht in de kop van een hele grote hyena, met een enorme rij tanden. Hij loopt langs het hek, vermoedelijk om te kijken of iemand die niet kan lezen dat het niet mag wat lekkere botten over het hek heeft gegooid. Wat een afscheid van het Krugerpark. Een barbecue en op vijf meter afstand een levensechte grote lelijk kijkende alles verscheurend hyena. Gelukkig zit dat hek er tussen.

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Zuid Afrika Camperreis #8 – Kruger Park – Letaba

Zuid Afrika Camperreis #8 – Kruger Park – Letaba

Van Shingwedzi naar Letaba

Vandaag echt rustig aan na de zwaar vermoeiende dag van gisteren. We besluiten alleen over de asfaltweg te gaan met hooguit hier en daar een kleine “loop”. We rijden met een vaartje van zo’n veertig km per uur (je mag 50 op het asfalt en 40 op de greffelwegen). Een groot gedeelte van deze weg hebben we gisteren al gezien toen we vanuit het zuiden terug gingen richting Shingwedzi. Een beetje saai landschap, maar je weet nooit. Een verspreide olifant, een paartje wrattenzwijnen, gieren, een visarend. Ineens hebben we in de ochtendzon zicht op een grote bocht in de Shingwedzi rivier.


Buffels in de Shingwedzi
Afstand houden voor de bejaarde heren

 
Vanaf de helling daveren buffels in een stofwolk naar beneden, richting het water. Een prachtig schouwspel, ze lijken hier en daar wel door het dolle heen. Zeker lang geen bad kunnen nemen. Wanneer we wat verder rijden moeten we weer in de remmen, ditmaal voor een nieuwe colonne buffels die kennelijk op hun beurt stonden te wachten om te mogen oversteken en van de helling af te mogen stuiven richting de rivier. We houden eerbiedig afstand. Drie bejaarden staan nog te wachten aan de linkerzijde van de weg totdat al het gedrang voorbij is en ze zelf in een rustig tempo kunnen oversteken. We mogen weer verder.

Door het saaie landschap krijg je de neiging te hard te gaan rijden. Niet doen, je weet nooit wat je mist. Een olifant die tegen zo’n betonnen ronde bak staat aangeleund en zijn slurf net boven zijn hoofd over de rand gooit om water te drinken uit de bak. Dat wil zeggen, slurf vol, de helft gaat in z’n mond en de ander helft wordt als douche gebruikt. Daarna zand erover, tegen de brandende zon en de insecten. Hij verzet zijn gewicht van de ene voorpoot naar de andere en leunt nog wat zwaarder tegen de bak aan. Zwaar leven.


Drinkende olifant
Picknickplaats Mooiplaas

 
Aanrader. De afslag naar Mooiplaas, picknick plaats. Een prachtig verzorgd terrein met toiletten, een braai, Overkapping met tafels en bank. En, een geweldig uitzicht over de rivier, zandbanken, de groene bomen en de blauwe lucht die wordt weerkaatst in het water. Een ijsvogel hangt stil in de lucht op zoek naar een visje, een krokodil zwemt zachtjes tegen de stroom in terwijl zijn maatje op de oever hem nakijkt. Verderop op een zandbank ligt nog een echt grote krokodil. Wat een idyllische plek voor een lunch, met uitzicht van bovenaf.

Vanwege de lage snelheid en het regelmatige stoppen zijn we toch al weer heel wat uurtjes onderweg als we de Letaba rivier oversteken en deze aan de overzijde gaan volgen. Een enorm brede rivierbedding waar nog maar weinig water stroomt. Wel zijn er een paar olifanten aan de overzijde, een nijlpaard, wat giraffen die in de verte verstoppertje spelen maar toch verraden worden door hun lange nek. Als we eenmaal zijn geïnstalleerd op de camping maken we nog een wandeling langs het hek, beveiligd met schrikdraad. Dit is overigens ook de eerste camping waar we zitten met een wildrooster bij de ingang. Bij onze wandeling zien we verschillende hertjes het terrein afschuimen. Erger zijn echter de aapjes die schattig lijken maar van alles schijnen te pikken. Je kan dus niets laten slingeren. Het is kennelijk zo erg dat een bewaker ze met een katapult probeert bij de huisjes weg te houden. Onmogelijk. Wij kijken naar het late zonlicht dat het zand van de immense rivierbedding langzaam rood kleurt. Een romantisch begin van een heerlijke barbecue met een feestelijke mousserende fles rosé, die helaas wat te zoet uitpakt. Toch ook nog maar een glaasje van de eigen wijn…


Letaba rivier
Hertjes op de camping
Wachten op zonsopgang

 

Zonsopgang op Letaba

Goede gewoonte, altijd opstaan op half zes. Dat is dit keer ruimschoots op tijd om naar de zonsopgang over de Letaba rivier te gaan kijken. We zitten op een boomstronk (binnen de omheining van het kamp) met mooi uitzicht over de rivier richting de verwachte zonsopgang. De horizon krijgt een oranje paarse gloed, ik zit startklaar met de video camera. Vlak voor de eerste zonnestraal om vijf voor half zeven daadwerkelijk over de horizon komt snel de opname gestart. En nu maar wachten totdat de zon een stukje hoger staat. Leuk om straks versneld af te spelen. En wat is er verder om ons gedurende deze tijd te vermaken. Twee van die, wij noemen het, kippen die samen een enorm kabaal kunnen maken. Twee nijlpaarden die langzaam te water gaan, natuurlijk met hun grote kont naar ons toe. Een luid kabaal van al die vogels die allemaal willen laten weten dat ze de nacht weer hebben overleefd en klaar zijn voor een nieuwe fantastische dag. Acht minuten later stop ik de opname, we hebben weer wat leuks om te laten zien.

Engelhard uitzichtpunt

Terug bij de camper moeten we eerst nog ontbijten wat er bij in is geschoten in onze ijver de zonsopkomst niet te missen, wat ruimschoots is gelukt. We laten het meubilair weer buiten staan op de plaats van de camper in een poging onze plaats vlakbij een stroompunt te behouden. Bij de barbecue wat hout neergelegd zodat deze hopelijk niet wordt weggeleend.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Een klein stukje ten noorden van Letaba slaan we rechtsaf waar het uitzichtpunt Engelhard wordt aangegeven, afstand tien kilometer. In een gedeelte met water zitten allemaal, ik denk, ooievaars, met wit-zwarte vleugels, lange poten en een lange snavel. Je zou het willen kunnen doen (maar wij deden het niet), ze schrikken ergens van en vliegen in een grote chaos op en beginnen rond te cirkelen. De weg vervolgt zich omhoog wat dan uiteindelijk een aardig uitzicht oplevert op de Engelhard dam en het daar achterliggende redelijk vlakke gedeelte van het Kruger Park. Op de terugweg over de verschrikkelijke greffel-wasbordenweg slaan we linksaf naar de Matambeni bird hide, weer zo’n hut met kijkgaten, maar wel met een prachtig uitzicht over de rivier. Terwijl andere mensen van alles hebben uitgestald voor een laat ontbijt of vroege lunch genieten wij van de herten (ja, ik weet het, dat zijn geen herten, maar ik kan ze niet allemaal uit elkaar houden), van de waterschildpadden, nijlkrokodillen, nijlpaarden met een roze buik opwarmend in de zon, vogels en in de verte weer wat olifanten. Heerlijke plek om rustig te zitten genieten.
Wanneer verder rijden worden we door een voorganger gewezen op “iets” ter linker zijde. Een aap? De verrekijker geeft uitkomst, het blijkt een gigantische uil te zijn die nog herrie maakt ook. Verder over het wasbord. Dan is tien kilometer toch weer een heel eind en we zijn het helemaal zat als we eindelijk weer op de asfalt weg zitten en ook besluiten vandaag verder alleen nog maar asfalt te doen.


Paniek!!!
Engelhard uitzichtpunt
Giraf met dorst

 

Richting Phalaborwa

Terug richting Letaba, de rivier over steken over die lange brug en dan rechtsaf richting Phalaborwa. Eigenlijk allemaal een beetje saai, behalve wat verdwaasde impala’s en een buffelrug niets gezien. We besluiten maar om te keren en, vooruit dan maar, nog een paar kleine loops te doen (van die zijpaden die weer terugkomen op de hoofdweg), met natuurlijk het risico weer te belanden op een wasbord. En we hadden ons nog zo voor genomen… Maar wie niet eens wat probeert die ziet niks, dus als we weer eens een van die drooggevallen riviertjes oversteken zien we verderop een giraf die vreselijk moeilijk loopt te doen. Handig zo’n lange nek als je bij een boomtop wil komen, niet zo handig als je naar de grond wil. Met gespreide achterpoten en een soort van op z’n hurken met z’n voorpoten haalt hij net de grond. Het water. Ha, hij is aan het drinken. Wat een prestatie. Als wij zo ons bier zouden moeten drinken was Heineken al lang failliet geweest.
Aan het einde van de middag zit ik dit stukje zit te tikken, trek ik een blikje bier open en doe een proost op de giraf.

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net video op YouTube:
 

Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin

Zuid Afrika Camperreis #7 – Kruger Park – Shingwedzi

Zuid Afrika Camperreis #7 – Kruger Park – Shingwedzi

Olifanten zandbad

We gaan van Punda Maria op weg naar Shingwedzi, maar wel via een omweg, over dirt roads richting het noordoosten (de S60) voordat we afzakken naar het zuiden. We rijden weer hooguit twintig km per uur, deels om op de grindweg niet de camper uiteen te laten vallen, maar ook omdat dat de kans aanzienlijk vergroot iets in het struikgewas te ontdekken.


Van Punda Maria naar Shingwedzi
Wasbord

 
Als we dan af een toe een 4×4 tegenligger treffen gehuld in een grote stofwolk dan denken we ook, positief ingesteld als mijn vrouw is: die gaan niet zien wat wij wel hebben gezien!
Vijf minuten later. STOP! Iets terug. Door de struiken kijken we naar een verderop gelegen watertje. Er zijn wat olifanten aan het spelen en eentje aan de overzijde is zich aan het bedekken met wolken zand. Wat een tafereeltje. Ondertussen worden we weer ingehaald, ze blijven even kijken, zien niets en gaan weer verder. Wij weten wel beter. Verder natuurlijk veel impala’s, Dat klinkt natuurlijk een beetje blasé, maar je raakt er aan gewend. Hoewel, het blijft leuk.


Olifanten zandbad
Gezandstraalde olifanten
Chagrijnige buffels

 
We rijden langs nog een meertje met wat apen aan de overkant en dan plots aan de rechterkant tientallen buffels. En dichtbij ook. Wat kijken die beesten donker zeg. Men zegt dat het vanwege hun onvoorspelbare humeur een van de gevaarlijkste beesten zijn in Afrika. We worden vol argwaan aangekeken en sommigen doen een pas in onze richting. Wij houden moedig stand in ons fort (Mercedes Sprinter) en rijden heel langzaam langs de rij met humeurige toeschouwers. Met het hart nog in de keel bereiken we de asfaltweg en slaan af naar het zuiden.
We nemen een afslag die ons naar een uitzichtpunt moet leiden, een kronkelweg die de heuvel oploopt maar veel eerder ophoudt dan de navigatie aangeeft. Dan maar weer omgekeerd. Niet helemaal onverrichter zake, want door de hoogte hebben we een mooi uitzicht over dit gedeelte van het park. Wat een enorme vlakte! Je krijgt enig benul van de grootte en afstanden in het Kruger Park. 360 kilometer lang en 60 kilometer breed. We parkeren bij een picknick plaats om te lunchen. Het valt op dat deze plaats helemaal niet is omgeven door een hek. Zijn hier geen leeuwen dan? Op een paar honderd meter afstand staat een olifant te drinken uit een hoge ronde stenen bak. We hebben al meer van die bakken gezien. Vaak staat er een windmolen bij, vermoedelijk om grondwater op te pompen en de olifanten van water te kunnen voorzien in deze droge tijden.
Om een uur of vier rijden we over de brug over de Shingwedzi rivier waar nog maar een klein stroompje van over is. Aan de overzijde linksaf en langs de rivier blijven rijden. We zijn er bijna, het was een vermoeiende dag, maar wat voor een, onze eerste dag in het Kruger Park. Nou vooruit, nog eentje dan. STOP! In de rivier is een grote brede rug zichtbaar en nog wat onbestemde bulten die onderduiken. Olifanten? Er komt geen slurf boven water, wel een paar kleine oortjes. Ah, Nijlpaarden. Luide plons. Die kunnen we op de valreep ook nog bijschrijven in ons balboekje.


Olifanten drinkbak
Nijlpaarden met jonkie

 
Shingwedzi Camp Site

De camping is ruim, vlak en zonder duidelijk paden. Je kunt eigenlijk overal rijden. Hierdoor lijkt het alsof een klein tentje midden op de weg staat. Als wij onze camper hebben geparkeerd zien we dat het bij ons net zo lijkt. De laatkomers moeten nu soms een andere route kiezen. De barbecues zijn hier portable en we nemen er snel een in bezit. Er worden hamburgers klaargestoomd van het gekochte gehakt. Deze gaan tezamen met een grote schijf aan uien op de barbecue. Als ze klaar zijn de uien er vast af en dan als laatste een plakje cheddar kaas bovenop de hamburger die dan na twee minuten verpakt wordt in het klaarliggende bolletje dat vooraf reeds is bewerkt met mayonaise, chili saus, tomaat en paprika. En niet te vergeten die schijf uien. Wat dan weer een bolletje oplevert dat net iets te groot is voor de mond. Wat rest is een afwas waar alles onder de saus zit en onderwijl een gezellig gesprek met Zuid Afrikaners uit de buurt van Kaapstad die op veel plaatsen in Europa zijn geweest en zelfs het nodige van het Nederland kennen en weten te benoemd: haring met ui. Proost.


Shingwedzi camp site
Zonsondergang over de Shingwedzi

 
Langs de oever van de Shingwedzi rivier

Als de zon net op is staan we op het terras van de camping wat uitkijkt over de rivier de Shingwedzi. Behalve wat verkreukelde Fransen op het terras alleen wat vogels. We gaan dus maar snel op weg, langs de rivier in zuidelijke richting. Qua rijrichting zit je dan ook meteen aan de goede kant van de weg. De navigatie helpt ons ook. Regelmatig is er een kleine loop (Engels, spreek uit loep) langs het water waarvan je op de navigatie kunt zien dat deze verderop weer op de weg komt. Je zou hem anders niet genomen hebben. De weg is een dirt road wat zeker in dit jaargetijde (mei) op zich geen probleem is. Grootste ellende is dat de weg af en toe verandert in een wasbord. Allemaal van die richeltjes overdwars die stuk voor stuk proberen je auto uit elkaar te laten rammelen. Maar dan heb je ook wat. Af en toe prachtige uitzichten over de rivier waarvan nu overigens op sommige plaatsen niet veel meer over is dan een brede zanderige rivierbedding. Maar juist op die plaatsen waar wat meer water staat is wat doen. We zien weer wat kringen in het water en komen met de verrekijker tot de ontdekking dat het om krokodillen gaat. Met een luide plons op het water wordt even duidelijk wie hier de baas is. Verderop ontpoppen een paar grote rotsblokken zich tot nijlpaarden. Er is een kleintje bij die voortdurend onderduikt en rondjes zwemt rond zijn moeder. Een troepje bavianen steekt de weg over. Er zitten er ook nog een stel in een lage boom te eten. Een paar jonkies vermaken zich daar met het springen van de ene naar de andere tak.


Visarend

 
Dan plotseling een paar hele grote roofvogels die langs vliegen en verderop weer omkeren. Met de verrekijker is het duidelijk dat het om visarenden gaat. Even later zien we er vlak langs de weg eentje in een boomtop zitten. Grote witte kop, zwarte vleugels, bruine buik. Daarna een paar “herten” die raar lopen. Ah, ik weet het al, het zijn telgangers. Voor mij zien ze er uit als een soort lama’s, maar dit is toch het verkeerde continent. Opgezocht in het Krugerpark boekje, het blijkt te gaan om klipspringers. Een paar maraboes staan aan de rand van het water te wachten of er nog wat lekkers langs komt drijven. Al met al een prachtige route. Misschien is het een aanrader om wanneer de weg afbuigt van de rivier toch maar terug te gaan. Het alternatief is een paar uur doorrijden over een weg die voor een groot gedeelte een wasbord imiteert. Op een gegeven moment wordt je daar echt niet goed van. Het maakt ongelofelijke herrie, die camper moet en zal uit elkaar trillen en je kunt allen nog maar naar de weg kijken. Vreselijk vermoeiend, niet leuk. Gelukkig toch nog een paar mooie momenten als er ineens weer olifanten opduiken. We waren er zo langs geroffeld. We staan stil, maar durven niet achteruit te rijden, dat is echt te dicht langs de weg. Als het landschap weer meer open wordt zien we nog een stel olifanten die staan te drinken bij zo’n grote ronde hoge stenen bak. Het zijn er aardig wat bij elkaar. Na uren rijden komen we eindelijk weer op de asfaltweg tussen Shingwezi en Letaba.
We rijden weer een heel eind terug richting Shingwedzi als we worden ingehaald door een auto die ons wat wil vragen. Er blijken vijf Mozambikanen in te zitten die het spoor bijster zijn. De vrouw op de bijrijdersstoel heeft een grote doos op haar schoot waarop staat: Frozen Eggs. Zeker ergens boodschappen gedaan, maar dan hier rondrijden in het Kruger Park? De vraag is hoe ze naar Mozambique kunnen. We pakken er een kaartje bij. Op deze weg doorrijden naar het noorden is het nog een enorm stuk naar de noordoostelijk doorgang met Mozambique. Het advies is toch maar om te draaien. Voor Letaba is er ook een afslag richting een grensovergang. Ze draaien weer om en rijden de andere kant op. Raar verhaal. Midden in het park, met bevroren eieren, de weg kwijt naar Mozambique? Wij rijden weer verder naar het noorden.

Deze Zuid Afrika reis is voor 1.550 euro p.p. geboekt bij TravelWorld:
www.travelworld.nl

Red Rocks

Op een gegeven moment is de cirkel bijna rond en is aan onze linkerkant wederom de Shingwedzi rivier. We slaan linksaf een zandweg op richting Red Rocks, vijf km. Geen idee wat het is maar het klink veelbelovend. Niets te veel gezegd. De weg slingert zich een beetje omhoog en bij een uitkijkpunt mogen we, op eigen risico, uitstappen. Hier hebben we een fenomenaal uitzicht op, je raad het al, rode rotsen die aan de overzijde van de rivier een grote schuine helling vormen. We zien in de verte een eenzame mannetjes olifant. Een troepje bavianen vermaakt zich in een paar struiken en er is een kudde onbestemde herten die beneden aan de rivier langs schuift. Daarmee valt ons oog meteen ook op een meters lange krokodil die daar half in het water half op het land ligt te zonnen. Red Rocks, vijf km van de asfaltweg over een zandweg. Maar als wij het kunnen met onze camper… Een echt echte aanrader.


Red Rocks

Nijlkrokodil

 
In de buurt van de camping zien we de eerste file van auto’s. Er blijkt een leeuw gesignaleerd. Maar ja, deze leeuw loopt. Wie hem nu echt heeft gezien, of hoopt te zien. Bij ons blijft het bij hopen… Op het terras van de camping nog even genieten van het late zonlicht over de rivier. Daarna rijden we terug naar “ons” plaatsje waar we stoelen en tafel hadden laten staan om zeker te zijn van een plek dichtbij en stroompaal. Tegen zonsondergang gaan overal de barbecues weer aan. Bij ons liggen er allemaal volstrekt vreemde soorten groenten in een aluminium bak. Je weet niet wat je eet, maar het smaakt prima. Voor de varkenslap die doorregen is met vet hebben we nog een goede tip gekregen. Citroensap op het vet zorgt er voor dat het oplost en knapperig wordt. Van de citroen proef je niets in het vlees en inderdaad is een groot gedeelte van het vet verdwenen. En lekker! Glaasje Zuid-Afrikaanse wijn erbij…

Alle artikelen over de camperreis door Zuid Afrika:

Bekijk de exclusieve ReisDrift.Net video op YouTube:
 

Gratis sponsor worden van deze website?
Kijk op http://reisdrift.net/int/verantwoording


Delen met anderen:
Facebooktwitterlinkedin